Abebe Bikila (7 Αυγούστου 1932 - 25 Οκτωβρίου 1973)

Ο Αμπέμπε Μπικίλα γεννήθηκε στο χωριό Γιάτο, της βόρειας Σόβα της Αιθιοπίας, στις 7 Αυγούστου 1932 και σε ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας την ίδια ημέρα διεξαγόταν ο Μαραθώνιος των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες.
Γιoς μιας φτωχής και αγροτικής οικογένειας, ο μικρός Μπικίλα ήρθε αντιμέτωπος με τις κακουχίες από πολύ νωρίς, καθώς οι αγροτικές δουλειές και η βοήθεια στον βοσκό πατέρα του αποτελούσαν καθημερινότητα.
Στον ελεύθερο χρόνο του έπαιζε «γκένα», ένα παραδοσιακό παιχνίδι της Αιθιοπίας που μοιάζει πάρα πολύ με το χόκεϊ επί χόρτου, αλλά με μία βασική διαφορά: τα τέρματα απείχαν μεταξύ τους κάποια χιλιόμετρα!
Επιπλέον, ο μικρός Αμπέμπε ήταν δεινός κολυμβητής και ιππέας αλόγου – συνεπώς φανέρωνε από πολύ νωρίς την ιδιαίτερη κλίση του προς τον αθλητισμό.

Σε ηλικία 17 ετών και αφού είχε ολοκληρώσει το Εκκλησιαστικό Σχολείο της περιοχής του, ο Μπικίλα μετακόμισε στην πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, με σκοπό να καταταχθεί στην φρουρά του αυτοκράτορα της χώρας Χαϊλέ Σελασιέ.
Την ίδια εποχή, η στρατιωτική ηγεσία της Αιθιοπίας υπό τον Σελασιέ, είχε εκπονήσει ένα αθλητικό πρόγραμμα αγώνων για τα τρία σώματα ασφαλείας.
Σε αυτό ο Αμπέμπε θα έβρισκε τη μεγάλη ευκαιρία να αναδείξει το τεράστιο ταλέντο που είχε στους αγώνες δρόμου, γι’ αυτό και έλαβε μέρος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου των πρώτων Ετήσιων Εθνικών Αθλητικών Στρατιωτικών Αγώνων της Αιθιοπίας.
Τερμάτισε πρώτος με χρόνο 2 ώρες 39 λεπτά, 50 δευτερόλεπτα κι ήταν η στιγμή που ο Σουηδός προπονητής Όνι Νίσκανεν τον πρόσεξε για πρώτη φορά.
Άλλωστε, ο μέχρι τότε άγνωστος Μπικίλα είχε καταφέρει να αφήσει πίσω τον Γουάμι Μπιράτου, δηλαδή τον καλύτερο δρομέα της χώρας και σπουδαία ελπίδα για διεθνή διάκριση.

Τι Να Πώ - Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

τι να πούμε κι εμείς . . . με αυτή την τραγική είδηση της απώλειας του " δικού μας " Λαυρέντη . .

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας 5 Νοεμβρίου 1956 - 9 Σεπτεμβρίου 2019.

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία του Βόλου. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική. Σπούδασε Μουσική στο Ελληνικό Ωδείο. Αργότερα θα εργαστεί χειρωνακτικά στην αποθήκη κάποιας δισκογραφικής εταιρείας, στην οποία αργότερα κατά σύμπτωση θα κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ το 1978 με αγγλικό στίχο με τους “P.L.J. Band” με τίτλο ‘Gaspar’, έναν δίσκος extended play 45’ στροφών. Ακολουθούν διάφορες δουλειές, ενώ μετά τη στρατιωτική του θητεία αρχίζει να τραγουδάει αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη «Συντροφιά». Στα 20 του χρόνια δημιουργεί με τον Παύλο Κικριλή και τον Τάκη Βασαλάκη το συγκρότημα P.L.J. Το 1983 οπότε και κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, το τελευταίο μετονομάζεται σε «Τερμίτες», όνομα που παραπέμπει στους Beatles (σκαθάρια). Το 1989 ξεκινά η προσωπική του σταδιοδρομία ως συνθέτης και ερμηνευτής. Είχε συνεργαστεί δισκογραφικά και έχουν τραγουδήσει τραγούδια του οι: Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Νταλάρας, Διονύσης Σαββόπουλος, Δήμητρα Γαλάνη, Δημήτρης Μητροπάνος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Πυξ Λαξ, Γιάννης Κότσιρας, Γιώργος Μαργαρίτης, Βαγγέλης Κονιτόπουλος, Αναστασία Μουτσάτσου, Μίλτος Πασχαλίδης, Κατερίνα Στανίση[1], Χαρούλα Αλεξίου, Γιάννης Βαρδής, Δήμητρα Γαλάνη, Γιάννης Ζουγανέλης, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, “Émigré”, Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας, Ελισσάβετ Καρατζόλη, “Κίτρινα Ποδήλατα”, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, “Μagic De Spell”, Γιώργος Μαργαρίτης, Νότης Μαυρουδής, Παναγιώτης Μάργαρης, Αντώνης Μιτζέλος, Σάκης Μπουλάς, Δημήτρης Μπάσης, Φλέρυ Νταντωνάκη, Φίλ.Πλιάτσικας, Δημήτρης Σταρόβας, Μπάμπης Στόκας, Διονύσης Τσακνής, “W.C.” κ.α. Επίσης, είχε συνεργαστεί επί σκηνής με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Νότη Μαυρουδή, την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Κώστα Μακεδόνα κ.ά. Απεβίωσε την Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2019 από καρδιακή ανακοπή, στον Βόλο.

. .

Λέλα (Ελένη) Καραγιάννη (24 Ιουνίου 1898 - 8 Σεπτεμβρίου 1944)

Ἡ Λέλα Καραγιάννη μὲ τὰ παιδιά της

«Ευχαριστούμε το Άρωμα», μια φράση συνθηματική που ακουγόταν συχνά από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Καΐρου, παραπέμποντας στην ακόμα μια φορά επιτυχή έκβαση του σχεδίου της «Μπουμπουλίνας» της Αντίστασης, της Λέλας Καραγιάννη. Η λέξη «Αρωμα» παρέπεμπε στο Αρωματοπωλείο του φαρμακοποιού συζύγου της, μέσω του οποίου προσφέρθηκαν τεράστιες υπηρεσίες στην Εθνική Αντίσταση και με τα έσοδά του καλύφθηκαν πολλές από τις ανάγκες του Αγώνα. Αρχικά περιέθαλπτε τους πολεμιστές της Αλβανίας που δεν μπορούσαν να φτάσουν στα σπίτια τους, κάτι για το οποίο εξέφραζε τη θλίψη της: «Να πώς κατάντησαν οι νικητές μας, οι ήρωές μας που τους άξιζε να μπουν στην πόλη δαφνοστεφανωμένοι». Η θλίψη έγινε οργή και μίσος προς τους κατακτητές, κάτι που την οδήγησε στη δημιουργία μιας αυτοσχέδιας αντιστασιακής εθελοντικής οργάνωσης με κύριο γνώρισμα και διαφορά απ’ όλες τις άλλες ότι ψυχή και αρχηγός της ήταν μια γυναίκα, η Λέλα Καραγιάννη.

Ω ψυχή, ζωή και φως μου - Παραδοσιακό Κωνσταντινούπολης

Τραγούδι καθιστικό της αγάπης, σε τετράσημο ρυθμό που τραγουδιόταν στα αστικά κέντρα των παραλίων της Μικράς Ασίας και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη. Είναι το τραγούδι πάνω στο οποίο βασίστηκε το έντεχνο και ευρύτερα γνωστό "Σ' αγαπώ γιατί 'σαι ωραία". Τραγούδι: Κώστας Κοντός --ΔΙΣΚΟΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΤΟΛΗ Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΝΤΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΣ

.

Ελένη Ζαφειρίου «Τι να σου πρωτοθυμηθώ βρε μάνα»

Η μάνα μου ήταν μια ξένη γυναίκα που με μεγάλωσε. Με πόνεσε πιο πολύ κι από το παιδί της, που έπαιζε κι αυτός στα μπουλούκια, για να με μεταφέρει στην Αθήνα και να με σπουδάσει. Τη θυμάμαι με στοργή, αγάπη και πόνο.
........ η μάνα μου ήταν ηθοποιός. Βρέθηκε, η μάνα μου στη Λάρισα, με το θίασο του γιου της, την εποχή που γίνεται το παζάρι. Έμενε σ' ένα ξενοδοχείο, που τα παράθυρά του έβλεπαν στην πλατεία του παζαριού. Καθώς ντυνόταν για να πάει στο θέατρο για πρόβα, άκουγε ένα κλάμα μικρού παιδιού πολύ δυνατό και την ενοχλούσε. Κατέβηκε απ' το ξενοδοχείο, και περνώντας μέσα από το παζάρι, πέφτει απάνω στο παιδάκι, που εξακολουθούσε να κλαίει σκούζοντας. Σταμάτησε, είδε έναν άντρα καθισμένο χάμω σταυροπόδι να πουλάει κάτι. Τον τριγύριζαν δύο αγόρια, και το μικρότερο γκρινιάρικο κοριτσάκι, που εξακολουθούσε να κλαίει. Τίνος είναι αυτό το κοριτσάκι που κλαίει έτσι τόσες ώρες; ρώτησε τον άνδρα που κάθονταν χάμω σταυροπόδι. «Δικό μου είναι πανάθεμά το. Από το πρωί δεν έχει σταματεμό. Μπας και ξέρω τι να του κάνω; Έτσι μούρχεται να το στραγγαλίξω!» «Καλά, και πού είναι η μάνα του,» τον ρωτάει; «Δεν έχει μάνα, απόθανε μόλις το γέννησε, και με άφησε με τρεις διαόλους». Χωρίς πολλές κουβέντες και μεγάλες σκέψεις του λέει: «Δώσε μου εμένα το κοριτσάκι σου και θα πάμε στο συμβολαιογράφο να κάνουμε ένα συμφωνητικό ότι μου το δίνεις για ψυχοπαίδι». Χωρίς άλλες κουβέντες, έτσι έγινε. Σε λίγες μέρες το μπουλούκι του γιου της Δημήτρη Ζαφειρίου, έφευγε από τη Λάρισα για άλλη πιάτσα, με ένα ακόμη μέλος του θιάσου, την Ελενίτσα της Κυριακούλας.

Σε γνώριμους δρόμους λαϊκούς. Σεμέλη Παπαβασιλείου - Μαρία Φασουλάκη - Ιουλία Καραπατάκη.

Σεμέλη Παπαβασιλείου Τι περιμένω μουσική στίχοι Γιώργος Παπαντώνης
Σεμέλη Παπαβασιλείου (κιθάρα, τραγούδι)
Χρήστος Σκόνδρας (μπουζούκι, τραγούδι) Πάνος Τσιφτσής (μπουζούκι)

.ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ 

Στίχοι Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου | Μουσική Μανώλης Χιώτης | Διασκευή τα 3 Μαύρα πρόβατα | Τραγούδι Σεμέλη Ι. Παπαβασιλείου | Κιθάρα ηλεκτρική φωνητικά Δημήτρης Λάππας | Κιθάρα ακουστική Κώστας Γεράκης

Γιάννης/Σεμέλη Παπαβασιλείου - Το κορίτσι σου κυρά μου,

ΦΑΣΟΥΛΑΚΗ ΜΑΡΙΑ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ - ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΚΑΠΙΖΙΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ - ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ - ΚΙΘΑΡΑ
Συνθέτης Κηρομύτης Έτος ηχογρ.1950 Στίχοι του Κώστα Μάνεση.

Μουσική - στίχοι : Γιώργος Μητσάκης
μπουζούκι : Γιάννης Παξιμαδάκης κιθάρα : Γιώργος Μαύρος

Σκοτείνιασε - Μαρία Φασουλάκη
Μουσική - στίχοι : Γιώργος Μητσάκης
μπουζούκι : Γιάννης Παξιμαδάκης
κιθάρα, τραγούδι : Γιώργος Μαύρος Maria Fasoulaki

Σεμέλη Ι. Παπαβασιλείου

Ioulia Karapataki

.

.

Εσχατιώτις και Γοργώπις, οι οφθαλμοί της μέδουσας

Για να σε μάθω ν’ αγαπάς
σου χάρισα μια ξεχασμένη θάλασσα
μια λίμνη ιερή και ζαφιρένια
τα ρητινένια ευωδιαστά του πεύκου δάκρυα
και τις μικρές πατρίδες της ερωτευμένης Αλκυόνης

Για να σε μάθω ν’ αγαπάς
σε οδήγησα στων Γερανών τους οίκους
στους θρόνους των θεών σε ψήλωσα
και δυό πελάγη ελληνικά
στα πόδια σου άπλωσα

Πώς άντεξες…
Πώς μπόρεσες…
να μην τα αγαπήσεις;

Η αυγή σπέρνει πορφύρες και λουλάκια…
Αυτή τη μέρα ο Θεός δε αγαπάει τον κλέφτη…
Αστυνομεύει άγρυπνος τη χαλέπιο πεύκη των Γερανείων και τα ελάτια στις κορφές του. Ρητίνες και ιώδιο μοσχοβολάει η διαδρομή μου… Η Εσχατιώτις χουζουρεύει ακόμα στα μεταξωτά σεντόνια της… Ο γρίφος της Γοργώπιδος, αιτία αυτής της εκδρομής, κρατάει το τιμόνι μου και διαλέγει τις οδούς εξερεύνησης στην Περαία γη… Στην αρχαιότητα η Περαία έφτανε ως τα Αιγόσθενα και τη Μεγαρίδα κι είχε δικό της τον κόλπο του Ηραίου και την Αλκυονίδα θάλασσα… Σήμερα φτάνει ως τη Μαυρολίμνη… Τον βλοσυρό, όλο μυστήριο οφθαλμό της Γοργούς…

"Οι Μουσικοί του Δρόμου στην Ελλάδα" (Ντοκιμαντέρ)

Ολοένα και πιο συχνά στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο συναντάμε μουσικούς. Καλλιτέχνες που μας ταξιδεύουν με τη μουσική τους και μας κάνουν να ξεχνάμε για λίγο τη ρουτίνα της καθημερινότητας! Η μουσική του δρόμου είναι εκείνη που πηγάζει από την ελευθερία της ψυχής, από την αγάπη για επαφή και όμορφες νότες. Οι «Μουσικοί του δρόμου» είναι οι καλλιτέχνες που δε βάζουν στη μουσική ούτε όρια, ούτε ταμπέλες. Δεν είναι επαίτες! Είναι κοινωνοί της τέχνης τους! Οι σπουδαστές του τμήματος Σκηνοθεσίας, Εικονοληψίας και Μοντάζ παρουσιάζουν ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, το οποίο αποτυπώνει τις προσωπικότητες, τη φιλοσοφία και τα όνειρα των μουσικών που ψυχαγωγούν το πνεύμα μας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης! Περισσότερα: www.delta360.gr

Η κινηματογραφική λέσχη Άνδρου παρουσιάζει: Η Άγνωστη Άνδρος - ο τόπος και η ιστορία του

Πεζοπορία στην Άνδρο - Μέσα από το παλιό χωριό των Φρούσεων

.

Σαπφώ Νοταρά ( 1910 ή 1907 – 11 Ιουνίου 1985 )

Η Σαπφώ Νοταρά (Ηράκλειο, 1910 ή 1907– Αθήνα, 11 Ιουνίου 1985) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου

Το πραγματικό της επίθετο ήταν Χανδάνου. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου. Το επώνυμο Νοταρά το πήρε από το δρόμο που βρισκόταν η δραματική σχολή στην οποία φοιτούσε.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο και συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της εποχής (Κοτοπούλη, Κατερίνα, Νέζερ, Λαμπέτη, Χορν). Εμφανίστηκε και σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Αξέχαστη θα μείνει η επιβλητική της φωνή.

Μεταξύ των ερμηνειών της περιλαμβάνεται ένα τραγούδι σε στίχους του Ζαν-Πωλ Σαρτρ και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, με τίτλο "Στην Οδό του Μπλαμαντώ".[3] Κύκνειο άσμα της αποτέλεσε η συνεργασία της με τον τελευταίο, στην "Πορνογραφία", το 1981. Πασίγνωστη έγινε και μέσα από τις ατάκες της, όπως το «Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα» και το «Μπουρλότο».

Κι όταν βρεις τα χίλια χάρτινα κουτιά που 'χουν μέσα κοιμισμένους υπερήρωες

 ΕΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ

Και στον «πατέρα» του «Μικρού Σερίφη» τον Παναγιώτη (Πότης) Στρατίκη  (Κώστας Φωτεινός.)

\https://el.wikipedia.org/wiki/Πότης_Στρατίκης

https://www.in.gr/2019/06/10/greece/pethane-o-mikros-serifis/

Κουνελάκι

Κουνελάκι μου στις κούνιες που θα πας
πες μου πως θα με θυμάσαι 
πες μου πως θα μ' αγαπάς
βάλε μες στο κουβαδάκι σου μια πέτρα και για μένα,
βάλε και δυο λουλουδάκια πατημένα.

Κι όταν θα βρεθείς στην υπεραγορά
μπες μες στο καρότσι κι άπλωσε τα χέρια σου ψηλά
κι ό,τι βρίσκεται στο πάνω πάνω ράφι κράτησέ το
και το βράδυ απ’ το μπαλκόνι πέταξέ το.

Κουνελάκι μου όταν φτάσεις της γιαγιάς
πες μου πως θα με θυμάσαι 
πες μου πως θα μ’ αγαπάς
μπες μες στην παλιά ντουλάπα κρύψου πίσω από τα ρούχα
μύρισε το παιδικό σκοτάδι που ‘χα.

Κι όταν βρεις τα χίλια χάρτινα κουτιά
που 'χουν μέσα κοιμισμένους υπερήρωες και παπιά
βρες αυτό που πιο πολύ θα με θυμίζει στη φιγούρα
σκίσ' το εξώφυλλο και κάν’ του μια μουντζούρα.

Κουνελάκι μου, στον ύπνο σου όταν πας
πες μου πως θα με θυμάσαι 
πες μου πως θα μ’ αγαπάς
κι αν πετύχεις την αράχνη τ’ ουρανού, τη μαύρη χήρα
χάιδεψέ την, μη φοβάται η κακομοίρα.

Κι όταν έρθεις πάλι πίσω το πρωί,
κάτσε λίγο και χουζούρεψε
συγχώρα τη ζωή
που ‘χει κάτι βιαστικό 
που δεν κοιτάει ποτέ της πίσω,
κι όταν θέλεις φώναξέ μου να ξυπνήσω...

Θύμησες...

Θυμάστε τότε που η Αθήνα δεν ήταν από μπετόν και οι γειτονιές ευωδίαζαν από τη μαντζουράνα και πρασίνιζαν από τον κισσό. 

 Που στις αλάνες και στα χωμάτινα γηπεδάκια αφήνιαζε χτυπημένη από το κάμα η πιτσιρικάδα, παριστάνοντας τον Γιούτσο, τον Νεστορίδη ή τον Δομάζο, παίζοντας σκοινάκι, αμπάριζα, στάκαμαν, βόλους, μακριά γαϊδούρα, τσέρκι, σκλαβάκια και κουτσό.

ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ-ΣΟΦΙΑΣ ΒΕΜΠΟ.1947

Eνα απο τα μεγάλα σουξέ της άφθαστης Σοφίας Βέμπο στην Αμερική.

Στίχοι: Μίμη Τραϊφόρου Μουσική: Λεό.Π.Ραπίτη

ΝΙΚΟΣ ΡΙΖΟΣ.

Ο μεγάλος κωμικός Νίκος Ρίζος γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1924 στην Άρτα. Πρωτοεμφανίστηκε στην επιθεώρηση του Αλέκου Σακελλάριου «Άνθρωποι, άνθρωποι» το 1948, στο θέατρο «Μετροπόλιταν», μαζί με τη Σπεράντζα Βρανά στο νούμερο «Το τραμ το τελευταίο».

Στα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε διάφορους θιάσους και το 1959 δημιούργησε δικό του, μαζί με τους Γιάννη Γκιωνάκη και Τάκη Μηλιάδη, με τους οποίους συμπρωταγωνίστησε στις επιθεωρήσεις των Δημήτρη Βασιλειάδη και Ναπολέοντα Ελευθερίου «Ομόνοια πλατς-πλουτς» και «Μαντουμπάλα».

Χρύσα Παραδείση...η κορυφαία ελληνίδα μαγείρισσα όλων των εποχών

- Εχει χαρακτηριστεί η «σεφ των σεφ» στην Ελλάδα. 
Ο...θηλυκός Νίκος Τσελεμεντές και όποιος μιλά γι’ αυτήν έχει να λέει για τις μαγικές 
συνταγές της.
- Οι σύγχρονοι σεφ τη θεωρούν τεράστια δασκάλα ενώ τα βιβλία της για τη μαγειρική και 
τη ζαχαροπλαστική είναι από τα πλέον ευπώλητα καθώς έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές.