Ναυπλίο - η παλιά πόλη

.

.Η παλιά πόλη του Ναυπλίου, όπως την γνωρίζουν σήμερα τόσο οι κάτοικοι όσο και τα εκατομμύρια των επισκεπτών της, αποτελεί από το 1962 ένα «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» που κατάφερε να διασωθεί από την τσιμεντοποίηση, την αντιπαροχή και την ανεξέλεγκτη “ανάπτυξη” χάρη στον Νόμο και τους αγώνες μιας αρχαιολόγου. 

Πρόκειται για την Ευαγγελία Πρωτονοτάριου Δεϊλάκη, την προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων, που δεν δίστασε να συγκρουσθεί με τοπικά, επιχειρηματικά αλλά και πολιτικά συμφέροντα της εποχής προκειμένου να προστατεύσει αυτόν τον μικρό πολιτιστικό και αρχιτεκτονικό θησαυρό από τη στρεβλή οικονομική και τουριστική ανάπτυξη που σάρωνε τη χώρα. 

Εφαρμόζοντας με περισσή αυστηρότητα τον Αρχαιολογικό Νόμο και τη “Χάρτα της Βενετίας”, επέβαλε κανόνες και περιορισμούς σε κάθε μορφή επιχειρηματικής δραστηριότητας στην προστατευόμενη πόλη και συγκρούστηκε με εργολάβους και επιχειρηματίες που στα χρόνια της δικτατορίας θέλησαν να “εκσυγχρονίσουν” το Ναύπλιο με πολυκατοικίες και τσιμεντένια ξενοδοχεία. Στη μάχη της αυτή η Δεϊλάκη βρέθηκε απελπιστικά μόνη.

Οι κάτοικοι της πόλης την θεωρούσαν εχθρό της ανάπτυξης και των συμφερόντων τους, ο εμπορικός σύλλογος οργάνωνε απεργίες εναντίον της και οι παράγοντες του τόπου έστελναν παράπονα και καταγγελίες εις βάρος της στο καθεστώς των συνταγματαρχών. 

Όταν τελικά το 1973 κατάφεραν να πετύχουν την πολυπόθητη μετάθεση της αρχαιολόγου από το Ναύπλιο στον Βόλο ήταν πια γι' αυτούς αργά. Ώς την πτώση της χούντας τρία τσιμεντένια κτήρια προλαβαίνουν να σηκωθούν στο Ναύπλιο και η πόλη περνά σχεδόν αλώβητη από τη λαίλαπα της “ανάπτυξης”. 

Το Ναύπλιο, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, είναι ό,τι ο Νόμος και η απαρέγκλιτη τήρησή του κατάφεραν να διατηρήσουν αναλλοίωτο. Αυτός ο μικρός αλλά ιστορικός πόλος έλξης εκατομμυρίων επισκεπτών είναι ό,τι σώθηκε από την τυφλή και αλόγιστη επιχειρηματικότητα που κάποτε ήθελε να ρίξει τη Δεϊλάκη στην πυρά και σήμερα απολαμβάνει τα τεράστια οφέλη της τότε αυστηρής εφαρμογής του Νόμου.

Η προσήλωση της αρχαιολόγου στη νομιμότητα έδωσε καρπούς ανεκτίμητης αξίας για τους σημερινούς κατοίκους της πόλης που οφείλουν ένα τεράστιο ευχαριστώ σε αυτή την επιστήμονα που κόντρα σε κάθε μορφή συμφερόντων και οπλισμένη με τον Αρχαιολογικό Νόμο έσωσε το Ναύπλιο από την “ανάπτυξη”.

Είναι ο ίδιος Νόμος που το 2016 τέθηκε υπό αίρεση και μια κερκόπορτα άνοιξε στις ορέξεις όσων θεωρούν περιττή την άποψη των αρχαιολόγων για τη μορφή των δραστηριοτήτων που συνάδουν σε προστατευόμενες πόλεις και περιοχές. Και την κερκόπορτα αυτή την άνοιξε το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης με τίτλο «Νέο θεσμικό πλαίσιο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας και άλλες διατάξεις» και προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Πόλεις όπως, για παράδειγμα, το Ναύπλιο αλλά και γενικότερα χώροι αρχαιολογικής και ιστορικής κληρονομιάς, ενδέχεται να αντιμετωπίσουν και πάλι τους ίδιους κινδύνους και ό,τι έσωσε τότε η δικαιωμένη τελικά από τον χρόνο και τα αποτελέσματα Δεϊλάκη μπορεί να χαθεί μισόν αιώνα μετά, αν εκλείψει η σχετική νομοθετική προστασία από τις “οικονομικές δραστηριότητες”.

Η “κακιά” αρχαιολόγος, που τις δεκαετίες του '60 και του '70 δεν άφηνε τους Ναυπλιώτες να αλλάξουν ούτε παντζούρι στο σπίτι τους και αγωνίστηκε ώστε να μην γεμίσει η πόλη με τα ξενοδοχειακά τερατουργήματα που ο ΕΟΤ κατάφερε τελικά να σηκώσει πάνω στα τείχη της Ακροναυπλίας, κατάφερε ό,τι κατάφερε έχοντας στα χέρια της έναν νόμο. Χωρίς αυτόν τον νόμο καμία και κανένας αρχαιολόγος δεν θα μπορέσουν να σώσουν το Ναύπλιο και το κάθε Ναύπλιο.

Η Ευαγγελία Πρωτονοτάριου Δεϊλάκη απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 2002, σε ηλικία 71 χρονών.

Πηγή: Πέτρος Κατσάκος, 30/11/2016 για την Αυγή

Κρήτη Κεραμεῖον

 

Το χώμα γίνεται αγγείο μέσα από μια διαδικασία που εξελίσσεται στα βάθη των αιώνων από έναν κεραμίστα στις Μαργαρίτες στην Κρήτη, έναν τόπο που εδώ και 3000 χρόνια οι άνθρωποί του δημιουργούν με χώμα, νερό και φωτιά.

Πρωτότυπη μουσική από τους DAULUTE.

Soil is made into vessel through a procedure that evolves over the centuries from a ceramist at Margarites in Crete, a land where the people for 3000 years create with earth, water and fire.
Original music by DAULUTE.

Keramion - Κεραμεῖον from Kostas Ioakeimidis on Vimeo.

Εσχατιώτις και Γοργώπις, οι οφθαλμοί της μέδουσας

Για να σε μάθω ν’ αγαπάς
σου χάρισα μια ξεχασμένη θάλασσα
μια λίμνη ιερή και ζαφιρένια
τα ρητινένια ευωδιαστά του πεύκου δάκρυα
και τις μικρές πατρίδες της ερωτευμένης Αλκυόνης

Για να σε μάθω ν’ αγαπάς
σε οδήγησα στων Γερανών τους οίκους
στους θρόνους των θεών σε ψήλωσα
και δυό πελάγη ελληνικά
στα πόδια σου άπλωσα

Πώς άντεξες…
Πώς μπόρεσες…
να μην τα αγαπήσεις;

Η αυγή σπέρνει πορφύρες και λουλάκια…
Αυτή τη μέρα ο Θεός δε αγαπάει τον κλέφτη…
Αστυνομεύει άγρυπνος τη χαλέπιο πεύκη των Γερανείων και τα ελάτια στις κορφές του. Ρητίνες και ιώδιο μοσχοβολάει η διαδρομή μου… Η Εσχατιώτις χουζουρεύει ακόμα στα μεταξωτά σεντόνια της… Ο γρίφος της Γοργώπιδος, αιτία αυτής της εκδρομής, κρατάει το τιμόνι μου και διαλέγει τις οδούς εξερεύνησης στην Περαία γη… Στην αρχαιότητα η Περαία έφτανε ως τα Αιγόσθενα και τη Μεγαρίδα κι είχε δικό της τον κόλπο του Ηραίου και την Αλκυονίδα θάλασσα… Σήμερα φτάνει ως τη Μαυρολίμνη… Τον βλοσυρό, όλο μυστήριο οφθαλμό της Γοργούς…

Η κινηματογραφική λέσχη Άνδρου παρουσιάζει: Η Άγνωστη Άνδρος - ο τόπος και η ιστορία του

Πεζοπορία στην Άνδρο - Μέσα από το παλιό χωριό των Φρούσεων

.

Ο Ερειπωμένος Ναός του Αγίου Κωνσταντίνου στην Επισκοπή Καλάμου Λευκάδας

Φωτογραφίες της Joanna Barka στο fb με την επισήμανση:

«Ο Άγιος Κωνσταντίνος Επισκοπής ή πιο σωστά τα ερείπιά του…».

Οι "Θησαυροί της Ζακύνθου"

Ο Πολωνός κινηματογραφιστής Maciej Tomków πέρασε σχεδόν έναν μήνα στο νησί της Ζακύνθου, τράβηξε πολλές φωτογραφίες και διάνυσε 2.000 χιλιόμετρα σε διάφορα σημεία, αποκαλύπτοντας τις ομορφιές του τόπου. Στη συνέχεια δημιούργησε ένα μαγευτικό βίντεο για το νησί που κερδίζει τις εντυπώσεις… Από το Ναυάγιο και την ενδοχώρα, μέχρι τις εξαιρετικές παραλίες και τον μαγικό βυθό, οι εικόνες εντυπωσιάζουν χωρίς αμφιβολία!

Behind The Timelapse - Treasures of Zakynthos  https://vimeo.com/125718572

"Το σπίτι του Βοσκού'' στην Κράνα Μυλοποτάμου

Η Βούλα Νεονάκη συναντά τον π. Ανδρέα Κόκκινο στον Μυλοπόταμο. Ο ιερέας του Ψηλορείτη, μας καλοδέχεται στο Σπίτι του Βοσκού, και μαζί με τη Βούλα τυροκομούν, βγάζουν ρακί, φροντίζουν τα ζωντανά, και ετοιμάζουν το ωραιότερο τραπέζι.

Στο κρανιώτικο Αόρι, στον ψηλορείτη, σε υψόμετρο 848μ, ένα μιτάτο - καταφύγιο της Κρητικής παράδοσης.

http://tospititouvoskou.gr/?fbclid=IwAR3PtnZ83frR20d6oVILtfYDcexN9va_aZVJpTGVrPq8A1IgTp540sdLBww

https://www.facebook.com/tospititouvoskou/

.

Μονεμβασιά 2015 ... Γιάννης Ρίτσος (αποσπασματικά) ..

"Να είμαστε έτοιμοι κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα."Γ.Ρίτσος

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ

Οι Ξεχασμένοι 'Ελληνες Η Καλαβρία υπήρξε για μια περίπου χιλιετία σημαντικό κέντρο του ελληνισμού. Οι απόγονοι αυτών των πρώτων μεταναστών καταφέρνουν να κρατήσουν ζωντανά τα στοιχεία που συνιστούν την ιδιαίτερη πολιτισμική ταυτότητα των Ελλήνων. Με τις ελληνικές επιγραφές στους δρόμους, με την γκρεκάνικη διάλεκτο, με τα τραγούδια τα οποία περνάνε από γενιά σε γενιά. 

.Ωστόσο, η γλώσσα των αριθμών είναι σκληρή και γεννά ανησυχίες για το μέλλον των ελληνοφώνων της Κάτω Ιταλίας. Ο πληθυσμός στα ελληνόφωνα χωριά μειώνεται συνεχώς, αφού οι νέοι στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια μετακινούνται προς τον πλούσιο Βορρά.
Οι προσπάθειες οι οποίες γίνονται επικεντρώνονται στην αναγκαιότητα της διατήρησης του ελληνικού ιδιώματος της Καλαβρίας.
Τα ελληνικά της Καλαβρίας, που είναι μετεξέλιξη της αρχαίας δωρικής, διατηρήθηκαν για αιώνες και δεν πρέπει να χαθούν.
Επειδή, όμως, δεν είναι γραπτή γλώσσα, κινδυνεύουν.

Το επίσημο ελληνικό κράτος ύστερα από μια μακρά περίοδο αδιαφορίας για τα προβλήματα των ελληνοφώνων της Καλαβρίας μάς ξάφνιασε θετικά με τη δημιουργία του Ινστιτούτου Ελληνόφωνων Σπουδών, σε μια ύστατη προσπάθεια να διασωθεί η ελληνική γλώσσα.
'Ισως οι υπεύθυνοι τελικά αντελήφθησαν ότι η ιστορική παρουσία του ελληνισμού αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της αφομοίωσής της μέσα σε μια όλο και πιο διευρυμένη πολιτισμική χοάνη.

«Είσαι Γκρίκο; Έμπα στο σπίτι μον να μπει ο ήλιος».

Το κάστρο της Μεθώνης από ψηλά

Το Κάστρο της Μεθώνης στη κορυφή του κόσμου!!!

BEST AERIAL VIDEO 2018!!!

DroneGr Drakopoulou Theodora - Cinematography Solutions

[...Το κάστρο είναι κτισμένο στην χερσόνησο του Αγίου Νικολάου, έχει ελλειψοειδής σχήμα, με μήκος 700 μέτρα. Τα τείχη διέθεταν πύργους ενώ η πύλη της ξηράς είχε και επιπρόσθετα οχυρωματικά έργα για μεγαλύτερη προστασία. Βρέχεται από τρεις πλευρές με θάλασσα και υπάρχει και το μικρό φρούριο Μπρούτζι που ενώνεται με αυτό με τεχνητή πέτρινη γέφυρα. Από την πλευρά της ξηράς είχε τάφρο, χωρίς νερό, και γέφυρα, 14τοξη, για την πρόσβαση στην πύλη. Διέθετε και ακρόπολη σε μικρό ύψωμα μέσα στο κάστρο, τειχισμένη με διπλό τείχος, άλλες σημαντικές πύλες του κάστρου ήταν αυτή του Αγίου Μάρκου στο λιμάνι. https://el.wikipedia.org/wiki/Κάστρο_της_Μεθώνης] 

Ξενάγηση σε μόλις τρία λεπτά στην καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς.

Ο ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ

 ΣΤΟ ΕΞΩΧΩΡΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
(κειμενο : Νωντας Σκοπετεας)
Όταν ήμουν μικρός θυμάμαι πως σχεδόν όλα τα καλοκαιριάτικα μεσημέρια …το σκαγα απ το σπίτι στο χωριό και συναντιόμουν με όλα τα άλλα τα παιδιά στην …καμάρα που χε δροσιά ,και καταστρώναμε το σχέδιο …οι άλλοι οι μεγάλοι από νωρίς μέσα στη λάβα του μεσημεριού ήταν ήδη σε ένα απ τα αναρίθμητα μικρά μανιάτικα ξωκκλήσια και ξεχορτάριαζαν τις μικρές αυλές και ασβέστωναν με την ψυχή τους να μοσχοβολήσει η γειτονιά γιορτή …Εμείς με τα κοφίνια για τους άρτους έπρεπε να τραβήξουμε για τις απάνω ρούγες εκεί που τα βασιλικά σταυρολούλουδα και οι καλοκαιρινοί κατηφέδες περίμεναν καρτερικά την δική τους σειρά να γίνουν αγιασμένοι , πλέκοντας ευωδιαστό στεφάνι στον Άγιο της ημέρας …Είχαμε και ένα εκκλησάκι στο χωριό που οι μεγάλοι το λέγανε :Αη Χαραλάμπη μα εγώ πάντα το έλεγα Άγιο Φανούριο …και οι μεγάλοι με διόρθωναν …μα εγώ πάντα έτσι θα το λέω και ας με συγχωρέσει του Φλεβάρη ο αγαπημένος Άγιος …γιατί όσα χρόνια και αν περάσουν πάντα θα θυμάμαι αυτό το πανηγύρι των ψυχών που στήνονταν εκεί κάθε χρόνο στα τέλη του Αυγούστου …και μείς τα παιδιά που ήδη είχαμε κάπως αδιόρατα αρχίσει να μελαγχολούμε με το φευγιό της καλοκαιρινής ξεγνοιασιάς ευχαριστούσαμε ενδόμυχα τον Άη Φανούρη που έκανε το θαύμα του μαζεύοντας στη χάρη του ένα χωριό ολάκερο και τόσα μοσχομύριστα ταψιά σκεπασμένα με τα πιο λευκά δαντελωτά …κι ας μην είχε… δικό του εκκλησάκι και ας τον …φιλοξενούσε χρόνια τώρα κάποιος άλλος … Τώρα στα 40 μου έχω ένα όνειρο που κάθε χρόνο στις 27του μήνα της Παναγιάς ,θερμαίνεται όλο και πιότερο αντικρύζοντας τα βλέμματα των θυγατέρων μου όταν καμαρώνουν μπρος την πίττα που φτιάξανε στον Άγιο ,όταν ξαναατενίζω τις δώδεκα παραστάσεις του μαρτυρίου του μια-μια με τον Άγιο να αναδύει πίστη ακλόνητη φρόνημα μαρτυρικό και Αγάπη για τον Χριστό και όλα τα παιδιά Του .Να φτιάξουμε ένα μικρό εκκλησάκι στην χάρη του Αγίου , με αυλή που να χωρά όλα τα γλυκά τάματα των πιστών και υπέροχα απλοϊκών ανθρώπων που του ζητούν να τους φανερώσει απο το πιο μικρό και ασήμαντο αντικείμενο μέχρι το πιό πολύτιμο αγαθό της ζωής μας , την ελπίδα της σωτηρίας ,την σιγουριά της αιωνιότητας ...
Νώντας Σκοπετέας .Απόσπασμα απο ραδιοφωνική εκπομπή του εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως με τίτλο: Ο Φιλοξενούμενος Άγιος Φανούριος )   ΝΑΟΙ ΣΤΗ ΜΑΝΗ

Απολυτίκιον: Ουράνιον εφύμνιον εν γη τελείται λαμπρώς, επίγειον πανήγυριν νυν εορτάζει φαιδρώς Αγγέλων πολίτευμα, άνωθεν υμνωδίαις, ευφημούσι τους άθλους, κάτωθεν Εκκλησία την ουράνιον δόξαν^. ην εύρες πόνοις και άθλοις τοις σοις, Φανούριε ένδοξε.

ΚΥΜΗ , ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΑΘΥ ΓΑΛΑΖΙΟ

...Οκτώ χωριά έχει γύρωθεν και δύο οικισμούς
Παραγωγή έχει σύκων της Κύμης ξακουστούς
παράδεισος του πράσινου, στη θάλασσα κοντά
έτσι πιστεύω να 'δωσα εικόνα στα γραπτά... 
Πύργος Κύμης Ευβοίας  

 Nikos D. Stoforos

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΑΜΑΡΙΟΥ - ΚΡΗΤΗ.

Δύο εκπληκτικά βίντεο - αφιέρωμα στα παραδοσιακά χωριά του Αμαρίου. Όμορφες εικόνες από τα χωριά, την λίμνη των Ποταμών και φυσικά το μαγευτικό φαράγγι του Αγίου Αντωνίου και την Ταβέρνα Δρυμός στη Πατσό.

.

.Zarpanews Η ψυχή της Κρήτης είναι στα χωριά!

Η Κρασοπαναγιά στα Μέθανα

   Στην  δυτική άκρη της χερσονήσου των Μεθάνων είναι χτισμένο αυτό το πανέμορφο εκκλησάκι. Άγνωστο σε πολλούς λόγω της δυσκολίας πρόσβασης σε αυτό. Μπορεί κάποιος να φτάσει ως εκεί ακολουθώντας το μονοπάτι από τον οικισμό της Καμμένης Χώρας ή να προσεγγίσει με κάποιο καΐκι.
 Τα βράχια είναι απότομα και η ατμόσφαιρα του ηφαιστείου των Μεθάνων θα αποζημιώσουν κάθε επίδοξο περιπατητή.

Μαγική (και) από ψηλά η Σαντορίνη

Δια χειρός του σκηνοθέτη και φωτογράφου Θωμά Χρυσοχοΐδη

 Ένα μικρό φιλμ για τους παράγοντες του τουρισμού και τα guided tours που αναλαμβάνουν με πρωταγωνιστές τα υπέροχα τοπία αυτού του ευλογημένου τόπου να αναδείξουν το μεγαλείο της Σαντορινης δημιούργησε ο γνωστός σκηνοθέτης και φωτογράφος Θωμας Χρυσοχοΐδης

Έχοντας μεγάλη θητεια στην φωτογραφια δρασης για πανω απο 25 χρονια, ο Θωμάς Χρυσοχοΐδης γοητευμένος απο την κινουμενη εικονα αρχισε την τελευταια πενταετία να σκηνοθετει short films προσθετοντας και τη μεγαλη του αγαπη για τα drones, τα οποια χειριζεται ο ιδιος με πολυ ιδιαίτερο αποτελεσμα οπως φαινεται και στα πλανα!

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο και μέσα από το φιλμ προβάλονται και λιγότερο γνωστά τοπία και προορισμοί του νησιού.

http://santo-rinios.blogspot.com/ 

http://protothema./ 

 Απολαύστε το ταξίδι...

Το φαράγγι του Ενιπέα - Όλυμπος .

Ο Ενιπέας είναι ποταμός της Πιερίας, ο οποίος διαρρέει το Λιτόχωρο. Το φαράγγι του έχει αναδειχθεί και αξιοποιηθεί σε βαθμό που προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο. 
Η ονομασία του ποταμού προέρχεται από κάποια θαλασσινή θεότητα, πατέρα του Πελία και του Νηλέα και συζύγου της Τυρώς. Πρόκειται για προσωποποίηση του Ποσειδώνα. 
Η ίδια θεότητα απαντάται και στη Θεσσαλία και στην Ήλιδα. Σύμφωνα πάλι με τη Μυθολογία, στο Φαράγγι του Ενιπέα κατασπαράχθηκε από τις Μαινάδες ο μουσικός Ορφέας, ενώ στα νερά του ποταμού λουζόταν και η πανέμορφη Λητώ. 

Μπιτ Παζάρ, η Θεσσαλονίκη των κάποτε

Από τη Ρέα Βιτάλη.
Περπατώ στη χώρα των κάποτε. «Μπιτ παζάρ» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μια περιοχή που χρονολογείται από το 1928. Όταν παραχωρήθηκε στους πρόσφυγες, από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Προσφύγων Θεσσαλονίκης, και εγκαινιάστηκε από τον ίδιο τον Βενιζέλο, προκειμένου να πατήσουν σε μια γη την προσφυγιά τους. Μα αν κρίνεις από το όνομα, «μπιτ» σημαίνει ψείρα, δεν πρέπει να ήταν και απολύτως καλοδεχούμενοι. Χοντρό στίγμα, εκείνο το «μπιτ», από τις ψείρες που είχαν τα παλιά ρούχα που πουλούσαν.
Περπατώ στη χώρα των κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα. Διώροφα κτίρια που οι επάνω τους όροφοι ήταν κατοικίες και τα ισόγειά τους εμπορικά μαγαζάκια. Ένα Μοναστηράκι Θεσσαλονικιώτικο, αγαπημένο στέκι των νέων, με όμορφα ουζάδικα και καφενεδάκια.
Περπατώ στην χώρα των κάποτε. Και σε κάθε βήμα, σε κάθε μαγαζί ή πάγκο, σου κλείνουν το μάτι οι μνήμες.

Μια βόλτα στην Παλιά Πόλη

Θεσσαλονίκη είσαι μια στον κόσμο δεν είναι άλλη...

...Η παλιά πόλη είναι πάντα μια έκπληξη, όσες φορές και αν την περπατήσεις θα χαθείς στα σοκάκια της, θα ανακαλύψεις κάποιο καινούριο υπέροχο μαγαζάκι με είδη λαϊκής τέχνης και θα πιεις τον καλύτερο ελληνικό καφέ σε κάποια από τις ταράτσες-καφέ με θέα το ωραιότερο για μένα ηλιοβασίλεμα του κόσμου.

Ανηφορίζεις από τον Άγιο Δημήτριο και ξεπηδάει μπροστά σου σαν να είναι βγαλμένη από ταινία του '60, μονοκατοικίες με αυλές και ξύλινα κουφώματα, μυρωδιές από τα λουλούδια και από τις κουζίνες λες και αυτή η μεριά της πόλης δεν εξυχρονίστηκε ποτέ, παππούδες παίζουν τάβλι στις αυλές και οι γιαγιάδες σε κοιτάζουν μήπως και καταλάβουν “ποιανού παιδί είσαι”, πιτσιρίκια με μπάλες τρέχουν πάνω κάτω, μουσικές από τα καφενεδάκια και τις ταβέρνες...κανονική αναδρομή στο παρελθόν. Μόνο που και που κάποιο αυτοκίνητο περνάει και σε επαναφέρει στο σήμερα.
Μια βόλτα στην Παλιά Πόλη για μένα είναι σαν να κάνω format, φεύγουν όλα τα προβλήματα και οι έγνοιες, αδειάζει το μυαλό μου και ταξιδεύω...
 Από τήν Polina Karampasiadou.(Γέννημα – θρέμα Σαλονικιά)
 http://alternatrips.gr/ru/node/267

Οι Mούσες δακρύζουν. (Ελληνικό Ντοκιμαντέρ)

Στον Ελικώνα που κατά την αρχαιότητα ήταν το βουνό των Μουσών, υπάρχει το ομώνυμο χωριό Ελικώνας (Ζερίκι). Κεφαλοχώρι του πρόσφατου παρελθόντος, ακολούθησε την ίδια πορεία όπως και τα περισσότερα χωριά της περιοχής, κυρίως μετά το '60... 3 διαφορετικές συνεντεύξεις, από 3 διαφορετικούς ανθρώπους, που έζησαν σε 3 διαφορετικά χωριά του Ελικώνα και η παράλληλη πορεία τους, μας δείχνουν το ίδιο πράγμα...που συνέβη στο Ζερίκι, το ξερίζωμα λόγω φτώχειας, αστυφιλίας και απομόνωσης. 

Παραγωγή - Σκηνοθεσία: Γεώργιος Ευαγγελοπουλος Αφήγηση: Νινα Αδαμοπούλου Συνεντεύξεις: Κώστας Πούλος Γεώργιος Καφρίτσας Γεώργιος Καλομοίρης