45 έγχρωμες φωτογραφίες που μας μεταφέρουν πίσω στο χρόνο σε μια άλλη Ελλάδα

Μια σπάνια φωτογραφική συλλογή μιας παλιάς όμορφης Ελλάδας που μπορεί ο κόσμος να μην είχε τις σημερινές ανέσεις αλλά μπορούσε κανείς εύκολα να διακρίνει στο βλέμμα του, την γαλήνη και την ηρεμία που λείπουν σήμερα.

Ας δούμε ορισμένες όμορφες φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει η σελίδα Konserva – vintage culture και ας αναπολήσουμε μαζί την Ελλάδα μιας άλλης εποχής.

Κώστας Ουράνης Νοσταλγίες

Μοιάζω τοὺς γέρους ναυτικοὺς μὲ τὶς ρυτιδωμένες

         καὶ τὶς σφιγγώδεις τὶς μορφές, ποὺ εἶδα στὴν Ὁλλανδία, 

 παράμερα στῶν λιμανιῶν τοὺς φάρους καθισμένους

 νὰ βλέπουνε, ἀμίλητοι, νὰ φεύγουνε τὰ πλοῖα. 

    Τὰ μάτια τους, ποὺ εἴχανε δεῖ κυκλῶνες καὶ ναυάγια, 

λαχταριστά, νοσταλγικὰ τὰ παρακολουθοῦσαν, 

  καθὼς σηκώναν τὶς βαριὲς ποὺ τρίζαν ἄγκυρές τους

   καὶ μπρὸς στοὺς φάρους ἤρεμα, πελώρια περνοῦσαν. 

Σὲ λίγο τὴν ἀπέραντη τὴ θάλασσα ἀλαργεύαν

καὶ χάνονταν, ἀφήνοντας στὴν πορφυρὴ τὴ δύση

   ἕναν καπνό, ποὺ αὐλάκωνε τὸν οὐρανὸ πρὶν σβήσει: 

κι ὅμως οἱ γέροι ναυτικοί, ἀκίνητοι στοὺς φάρους, 

μὲ τὴ μεγάλη πίπα τους σβησμένη πιὰ στὸ στόμα,

πρὸς τὰ καράβια πού ῾φυγαν ἐκοίταζαν - ἀκόμα...



Κώστας Ουράνης

(12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) 

O Κώστας Ουράνης (πραγματικό όνομα: Κλέαρχος Νιάρχος ή Νεάρχου, όπως το άλλαξε ο ίδιος, 12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος. 

 https://el.wikipedia.org/wiki/Κώστας_Ουράνης
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/kwstas_oyranhs_poems.htm#ΝΟΣΤΑΛΓΙΕΣ
εικόνα: Κωνσταντίνος Βολανάκης, Αραγμένα καράβια. 1895.
https://el.wikipedia.org/wiki/Κωνσταντίνος_Βολανάκης

Γιούντιτ Γιανς Λέιστερ (Judith Leyster, 28 Ιουλίου 1609 – 10 Φεβρουαρίου 1660)

Η Γιούντιτ Γιανς Λέιστερ Judith Leyster, ήταν Ολλανδή ζωγράφος. Η Λέιστερ ζωγράφισε σκηνές της καθημερινότητας, πορτρέτα και νεκρές φύσεις. Μέχρι το 1893 ολόκληρο το έργο της αποδιδόταν στον Φρανς Χαλς, οπότε ο Κορνέλις Χόφστεντε ντε Χρόο πρώτος της απέδωσε επτά πίνακες, έξι από τους οποίους είναι "υπογεγραμμένοι" με το χαρακτηριστικό μονόγραμμα "JL*"

Η πορτοκαλιά μου

...

Χρόνια η φουντωτή πορτοκαλιά έστεκε, 

ζώντας τον παλμό της μέρας.

Των παιδικών μου χρόνων θησαυρός, 

έντυνε την άνοιξη μελιτοφόρα νύμφη.

Ανεξίτηλες μνήμες.

Με τ’ αστέρια μιλούσε.

Χρόνια αλησμόνητα.

Ανοιγόκλεινε η πόρτα του χαμόσπιτου.

Κάθε πορτοκάλι τους έστελνε μήνυμα.

Μάνα αγαπημένη.

Σοφία Αγραπίδη

Σμύρνη

Αν μ αγαπάς κι είν’ όνειρο, 

ποτέ να μην ξυπνήσω, 

μες τη γλυκιά τη χαραυγή 

θέε μου ας ξεψυχίσω.

(Σμυρνέικο μινόρε. Μαρία Παπαγκίκα)

Παλιά γέφυρα στη Σμύρνη

Μαρίκα Φιλιππίδου, ποιήτρια που αγάπησε παράφορα ο Αττίκ

 Η ποιήτρια και εκδότρια του πε­ριοδικού - το 1931 - «Νέος Παρθενών», στην Αθήνα, Μαρίκα Φιλιππίδου, καταγόταν από Τραπεζούντιο πατέρα και Τζιώτισσα (από το νησί Κέα) μητέρα, το γένος Λάκωνα. Η πολύ όμορφη Μαρίκα γεννήθηκε το 1877 στην Κωνσταντινούπολη.

Αυτήν τη γυναίκα αγάπησε παράφο­ρα ο Αττίκ (πραγματικό όνομα Κλέων Τριανταφύλλου, Αθήνα 1885-1944), που κατά τη δεκαετία του 1930 ψυχα­γωγούσε τον κόσμο, στη «Μάντρα» του, στην Αθήνα. Ο Αττίκ ήταν γιος πλούσιων Αιγυπτιωτών γονέων.

 Όταν αποφοίτησε από τη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Αθήνας, το 1907, πήγε στο Παρίσι για ανώτερες νομικές σπουδές, όπου, αντί για νομικός έγινε μουσικός, αφού παρακολούθησε πρώ­τα τα μαθήματα του ωδείου, παίζοντας ως ηθοποιός σε διάφορα θέατρα.

Στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε το 1930, δημιούργησε δικό του μουσικό θίασο, που εμφανιζόταν σε έναν περιφραγμένο χώρο της οδού Τενέδου, που έγινε γνω­στός ως η «Μάντρα του Αττίκ».

Ο Κώστας Χατζηδουλής, στον οποίο ο Πόντιος δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς έδωσε το ψευδώνυμο «Ρακοσυλλέκτης» (λόγω του μεγάλου αρχείου παλαιών αντικειμένων που έχει) αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του «Αλη­θινές ιστορίες» ότι ο Αττίκ έγραψε και τραγούδησε τα δύο τραγούδια του «Είδα μάτια πολλά» και «Ζητάτε να σας πω», επηρεασμένος από τον πα­ράφορο έρωτά του για την ωραιότατη Μαρίκα Φιλιππίδου.

Όταν ο Κώστας Χατζηδουλής - όπως διηγείται ο ίδιος - παρουσίασε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 τη δουλειά του στον άλλο Πόντιο δημοσιογράφο

Το Λουτράκι το Παλιό...Κι όμως.,

Μεγάλο αφιέρωμα στην Kate Bush από την Συμφωνική Ορχήστρα Γκότενμπεργκ της Σουηδίας

Η Kate Bush είναι ένας από τους σημαντικότερους, πλέον ζωντανούς, οραματιστές και καλλιτέχνες στη ροκ μουσική.
Με τη μοναδική φωνή της και την ισχυρή της προσωπικότητα, έχει δημιουργήσει συνεχώς νέους μουσικούς κόσμους από το breakthrough με το Wuthering Heights το 1978. Η 40η επέτειος γιορτάζει σήμερα η Συμφωνική Γκότενμπεργκ και οι φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες Jennie Abrahamson (περιοδεύοντας τον κόσμο με τον Peter Gabriel ) και Malin Dahlström 

Παρακολουθήστε το πλήρες show του Gothenburg Symphony για την Kate!

http://www.katebushnews.com/index.php/2018/07/watch-the-full-gothenburg-symphony-tribute-show-to-kate/

.

Ο χρόνος.., "Το παλιό μου παλτό"

[...] Ο χρόνος θέλει ψυχή αδάμαστη και πίστη αταλάντευτη στο μονοπάτι για να σου χαριστεί.Αυτο που φεύγει είναι οι στιγμές..οι βαθειά ανθρώπινοι όμως τις αναδημιουργούν καλύτερες , εαν έχουν το σθένος να παραμένουν ταπεινοί μαθητές της τρυφερής ενδοχώρας. 

Ο αλητάκος με την ιπποτική καρδιά

.Ο Louis Reeves Harrison έγραψε στο Moving Picture World: "Το τελευταίο μέρος της ιστορίας δείχνει τον Chaplin σε ένα νέο ρόλο και το χειρίζεται καλά παρά την ανάγκη να είναι όσο πιο αστείο γίνεται. αν ήταν δυνατόν να εκδιώξει τα μικρά κόλπα που τον έκαναν διάσημο.Αυτά τα μικρά κόλπα πάνε ακόμα και πληρώνουν αλλά θα ήταν μια καινοτομία να δεις τον Τσάπλιν ελεύθερο να κάνει χωρίς αυτούς με κάποια ευκαιρία ενός άλλου, ή πολύ διαφορετικό, χαρακτήρα. "

Γιάννης Σκαρίμπας 1893-1984

Ο μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας, όπως ήταν γνωστός στους φίλους του, έζησε όλη του τη ζωή στη Χαλκίδα και ταξίδεψε ελάχιστα. Κείμενά του υπάρχουν δημοσιευμένα και σε περιοδικά ενώ αρκετοί στίχοι του έχουν μελωποιηθεί. Τα πιό γνωστά μελοποιημένα ποιήματά του είναι Σπασμένο καράβι, Ουλαλούμ και Εαυτούληδες για τα οποία που έγραψαν μουσική αντίστοιχα οι συνθέτες Γιάννης Σπανός, Νικόλας Άσιμος και Διονύσης Τσακνής.

Παιδικά Όνειρα.

Στους δρόμους και στις αλάνες που παίζαμε παιδιά κοιμούνται  κάποιες αναμνήσεις.

Ξυπνούν κάθε φορά που κάποιο γνώριμο «παιδί» περάσει από εκεί.
Στήνουν χορό και σαν σειρήνες προσπαθούν να το αποπλανήσουν, να ζυγώσει τα ερείπια και να θυμηθεί…

Τον υπόλοιπο καιρό, , εκεί που άλλοτε αντηχούσαν ένα σωρό παιδικές φωνές,  επικρατεί μια ησυχία εκκωφαντική!
Είναι πολύ σκληρός ο χρόνος, τελικά…   

...

Χριστίνα Ζαμπούνη   
http://www.anapnoes.gr/author/xristinazampouni/

Μονεμβασιά 2015 ... Γιάννης Ρίτσος (αποσπασματικά) ..

"Να είμαστε έτοιμοι κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα."Γ.Ρίτσος

Περικλής Πανταζής (1849-1884)

(Αθήνα, 13 Μαρτίου 1849 – Βρυξέλλες, 25 Ιανουαρίου 1884), ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες ιμπρεσιονιστές ζωγράφους και ένας από τους πρωτοπόρους του είδους στο Βέλγιο, όπου πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.


Ο Πανταζής ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους Έλληνες ζωγράφους της εποχής του, μιας και είναι ο πρώτος που ξέφυγε από τον ακαδημαϊσμό της Σχολής του Μονάχου και που εντάχθηκε στο ανατρεπτικό για την εποχή του κίνημα του ιμπρεσιονισμού.

Κική Δημουλά: Η ποίηση είναι ένα αγωνιώδες ερωτηματικό

Η ακαδημαϊκός και πολυμεταφρασμένη ποιήτρια Κική Δημουλά είναι πάνω από όλα μια απολαυστική συνομιλήτρια. Μετρ στους ορισμούς και δεινή χειρίστρια της γλώσσας, αποτελεί τις τελευταίες δεκαετίες μία από τις πιο δημοφιλείς λογοτεχνικές φωνές, αφού κατάφερε να διεισδύσει σε ένα πιο μαζικό κοινό εμπλουτίζοντας την ίδια τη λειτουργία της ποίησης με την πιο ιερή της σημασία και όπως αυτή αποτυπώνεται στην περίφημη ρήση της ιταλικής ταινίας «Ο ταχυδρόμος» («Il postino»): «Η ποίηση δεν ανήκει σε αυτούς που τη γράφουν, αλλά σε αυτούς που την έχουν ανάγκη». Και η ποίηση της Δημουλά είναι παρηγορητική και ιαματική για αυτούς που τη διαβάζουν, χωρίς βέβαια να δίνει λύσεις ή απαντήσεις, αλλά αναδιατυπώνοντας όλα αυτά τα ερωτήματα που περίτεχνα ξέρει να θολώνει η εφήμερη καθημερινότητα.