Η Αθήνα το 1930

To 1930 ο συνολικός πληθυσμός της Αθήνας ήταν 811.428 κάτοικοι. Από αυτούς οι 30.000 ήταν εγκατεστημένοι σε ό,τι σήμερα αποκαλούμε προάστια. Τα παλαιότερα προάστια της Αθήνας ήταν η Κηφισιά, «εύυδρος και δροσερή», το Χαλάνδρι και το Μαρούσι. Βέβαια σε μια εποχή που υπήρχε η διάσταση του «μέσα» και του «έξω» ή η αντίληψη της πόλης από «μέσα» προς τα «έξω», το «προάστιο» είχε μια σημασία αρνητική και, για μερικούς, απαξιωτική.

Η παλιά γκαζιέρα

 
Αλήθεια πώς να την ξεχάσω ;
Με αυτή τρώγαμε και ζεσταινόμαστε....
Ήταν το εργαλείο της οικογένειας....την γυαλίζαμε με μπράσο για να αστράφτει....
το άξιζε....

Η πραγματική ιστορία πίσω από το πεντοζάλι και οι κρυφοί συμβολισμοί

Υπάρχει μια μαντινάδα η οποία λέει πως: «Όποιος δεν ξέρει και του πουν, με μιας τον πιάνει ζάλη, πως στα Σφακιά τον πόλεμο, τον κάνουν πεντοζάλι». Υπερβολικό θα πει κάποιος. Σε καμία περίπτωση…
Αν και ένα από τα βασικά στοιχεία των μαντινάδων και των κρητικών μαντιναδολόγων, είναι πράγματι η υπερβολή, σε αυτή την περίπτωση, δεν υπάρχει το παραμικρό ίχνος. Το αντίθετο. Αυτό που θέλει να μεταδώσει η συγκεκριμένη μαντινάδα είναι, μέσα σε μερικές λέξεις, η πραγματική ιστορία που κρύβεται πίσω από τη δημιουργία ενός από τους πλέον λεβέντικους χορούς.
Το πεντοζάλι (και όχι πεντοζάλη, όπως λανθασμένα αναφέρεται πολλές φορές) είναι ο χορός της επανάστασης. Ο χορός της εξέγερσης. Άμεσα συνδεδεμένος με την ιστορία της Κρήτης και με τους αγώνες της να αποτινάξει τον τούρκικο ζυγό. Είναι συνδεδεμένος με έναν από τους μεγαλύτερους πολέμαρχους που έβγαλε αυτός ο τόπος. Κυρίως, όμως, στη δημιουργία του ήταν ένα συνθηματικό που έστελνε το μήνυμα της επανάστασης απ’ άκρο σε άκρο της λεβεντογέννας!
Τίποτα σε αυτόν τον χορό δεν είναι τυχαίο. Ούτε ο αριθμός των βημάτων (τα ζάλα, που λένε οι Κρήτες), ούτε τα μέτρα, ούτε καν τα γυρίσματα που κάνει ο λυράρης και ο λαουτιέρης. Όλα τα παραπάνω έχουν να κάνουν με συμβολισμούς.
Ο Δασκαλογιάννης και το «Σώμα των Δαιμόνων»

Η Αρχαία Κορινθία από ψηλά

Εναέρια λήψη όλων των σημαντικών τοποθεσιών της Αρχαίας Κορίνθου, όπως Ακροκόρινθος, Ιερό Ασκληπιού, Ναός Απόλλωνα, Ιερό Ήρας Περαχώρας, Ισθμία, Ιερό Ποσειδώνα, Ιερό Δήμητρας και Κόρης, Διολκός, Λεχαίον, Τενέα, Σολυγεία, Κεχρεές, Εξαμίλια.

Παρέα με Babel Trio, Daulute, Βαγγέλη Καζαντζή.

Ο κόσμος του «Babel Trio» συνδέεται με πολλαπλές ρίζες και δημιουργεί πρωτότυπες και δυναμικές συνθέσεις αναδεικνύοντας το δικό τους μουσικό στυλ.

Δημήτρης Σιδερής -Ηλεκτρικό λαούτο.

Γιώργος Ζαμπακάς -Τύμπανα.
Μιχάλης Αυλωνίτης -Ηλεκτρικό Μπάσο.
 https://www.facebook.com/BabelTrio

 Daulute είναι ένα μουσικό τρίο που παρουσιάζει μια μοναδική και δυναμική ερμηνεία της κρητικής παραδοσιακής μουσικής. Συνδυάζει παραδοσιακά όργανα από την Ανατολική Μεσόγειο. Βελτιώνοντας το ελληνικό παραδοσιακό υλικό, το trio προσπαθεί να αναπτύξει ένα εναλλακτικό στυλ ήχου.

ΓΙΝΕ ΣΙΩΠΗ
(στίχοι: Βασίλης Μανέλας, μουσική: Βαγγέλης Καζαντζής)

Εσύ στα πέρατα μικραίνεις την αλήθεια και εγώ είμαι εδώ
χωρίς ανάσα στα βαθιά σου παραμύθια, σε καρτερώ

Αποχαιρετώντας τον Νίκο Αντωνιάδη με δύο αγαπημένες επιτυχίες

 Ο Νίκος Αντωνιάδης με το συγκρότημα Strangers αποτυπώνει τον ήχο της δεκαετίας του '60.

Μεγάλες του επιτυχίες που θα μείνουν για πάντα, ήταν: «Το Ραντεβού», «Τα δάκρυα», «Επιστροφή», «Μεσ’ τη σιωπή», «Στοργή», «Για μιαν ελπίδα», «Τα κλειδιά», «Το αστέρι»
http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/apeviose-o-nikos-antoniadis-i-psyxi-ton-strangers

Μία βόλτα στα όμορφα χωριά της Νάξου

 
 Νικόλαος Μπάρδης
Η Νάξος φημίζεται για τα χωριά της, την φυσική τους ομορφιά, την διαφορετικότητα που τα χαρακτηρίζει και την αυθεντικότητά τους. Το ιδιαίτερο αυτό Κυκλαδονήσι πέραν των άλλων ομορφιών του, θα σας συνεπάρει με το πλήθος χωριών που διαθέτει. Ακολουθείστε μας στα πιο συναρπαστικά από αυτά, που αποτελούν εμπειρία από μόνα τους αν τα επισκεφτείτε. Κάθε ένα από τα παρατιθέμενα χωριά έχει την δική του ιστορία και ταυτότητα, και γοητεύει τον επισκέπτη με τα μυστικά του. Τι λέτε, πάμε να τα γνωρίσουμε;

Πώς λέγονταν παλιά οι γειτονιές της Αθήνας;

Πού βρίσκονταν τα Κατσικάδικα; Πώς λέγονται σήμερα οι Κουκουβάουνες; Πού είναι το Τουρκολίμανο και ποια γειτονιά γνωρίζουν οι κάτοικοι της και ως Μαγκουφάνα; Ακολουθήστε μας, σε μια βόλτα στα παλιά τοπωνύμια των περιοχών της Αθήνας.

Όμηρος Γουίνσλοου (1836-1910

αυτοδίδακτος Αμερικανός  ζωγράφος του 19ου αιώνα, θαυμάσιος τοπιογράφος και θαλασσογράφος.Διακρίθηκε επίσης στην υδατογραφία και τη χαρακτική. Συγκαταλέγεται στους διαπρεπέστερους ρεαλιστές ζωγράφους όλων των εποχών.

1. Winslow Homer | American artist | Britannica.com

2. Winslow Homer - The complete works

Κάθε στιγμή η σκέψη μου.

 Χειμερινοί κολυμβητές. Moυσική, στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής


Ερμηνεία: Αργύρης Μπακιρτζής, Ισίδωρος Παπαδάμου, Κώστας Σιδέρης /
Οργανικό θέμα, ταξίμ: Ισίδωρος Παπαδάμου /
Δίσκος: Όχι λάθη, πάντα λάθη /
Lyra 1997.

Οι 15 καλύτερες ατάκες του Αρκά που λατρέψαμε και άφησαν ιστορία

1. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.

2. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.

3. H πείρα είναι μια χτένα που την... αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!

4. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και... 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.

5. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

6. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.

7. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.

8. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.

9. Τη γυναίκα μου πάνω απ' όλα. Όλες τις άλλες από κάτω.

10. Μεγαλοφυΐα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.

11. Ακόμα και μια κοινωνία ηλίθιων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

12. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.

13. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.

14. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.

15. Ας αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας

Χαρμολήθη - Βασίλης Πετρίδης & Οι Γκαϊλέ

O Βασίλης συνηχεί, κυρίως, μαζί με τους Γκαϊλέ, οι οποίοι είναι μια μουσική φιλία που αποτελείται από 7 μουσικούς γνωστούς στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Αποτελούνται από τους και την:
-Στέλλα Γιαλτζή (φωνή)
-Γιώργο Βαρτσάκη (κιθάρα, φωνή)
-Παντελή Αγκιστριώτη (πολίτικη λύρα)
-Γιώργο Καρακούλια (ηλ.κιθάρα)
-Μηνά Βακαλούδη (Κοντραμπάσο)
-Κώστα Αναγνώστου (τύμπανα)
https://www.facebook.com/pg/petridesvasiles/about/?ref=page_internal 

 *Χαρμολήθη, συμβαίνει όταν από χαρά ξεχνάς την ύπαρξη. Υπάρχει στο καλό όνειρο και στην παιδικότητα. Κάποια τραγούδια την αποτυπώνουν.
Στίχοι, μουσική | Βασίλης Πετρίδης

Ο ΝΤΟΡΗΣ

Τίμος Μωραϊτίνης.(1876-1952)  http://www.timos-moraitinis.gr/

Εικόνα: Σπέτσες (Λαογραφικό Μουσείο Σπετσών)

Ήταν παλιάλογο ο Ντορής,
δεν ήταν άλογο βαρβάτο
κι όλο τον πήγαινε στραβά,
πότε δεξιά, πότε ζερβά,
ποτέ στα ίσια – όλο λοξά.
Και του φωνάζαν: «Αμαξά,
θα πέσεις κάτω».

Δεν ήταν πια αυτή ζωή·
κι ένα πρωί, ένα πρωί
τον κάνει τον Ντορή λιανά...
Και στην ταβέρνα τώρα, να,
τον πίνει στο ποτήρι το γεμάτο.

Αλλά και τώρα, τι θαρρείς,
πάλι τον πάει ο Ντορής
όλο στραβά κι όλο λοξά...
Και του φωνάζουν: «Αμαξά,
θα πέσεις κάτω».

Στης νύχτας τη σιγαλιά

Dick Haymes τραγουδάει αυτό το συναισθηματικό τραγούδι 'Let the rest of the World go by' στην ταινία του 1944 'When Irish Eyes are smiling'.
Eβδομήντα τρία χρόνια μετά  ο Karl Blau  ερμηνεύει  το δικό του "προσπέρασμα" ("Let the World Go By" " που γράφτηκε απότον  Layng Martine.

Το καλοκαίρι τώρα...

... γυρεύομε δροσιά κι ο κόσμος παίρνει φόρα στην ακροθαλασσιά,

Πρωτοτραγούδησε ο Στελλάκης Περπινιάδης - συνθέτης Τούντας Έτος ηχογρ. 1937

 Σε Φίνο, Ακρογιάλι - Παγιουμτζής Στράτος / Περπινιάδης Στυλιανός Ή Στελλάκης
εικόνα πηγή: http://old-photos.blogspot.gr/2015/01/beach-at-coney-island.html