Χορεύοντας φλαμένκο στην καρδιά της Ρώμης

στην πλατεία Ναβόνα. 
  Ακόμα και οταν η αστυνομία σταμάτησε τους πλανώδιους μουσικούς, ο κόσμος συνέχισε να χορεύει.

Όταν η "ταπεινή" ακουαρέλα μετατρέπεται σε υψηλή τέχνη

O Eric Christensen είναι ένας σύγρονος Αμερικανός ζωγράφος  που θεωρείται αυθεντία στην ακουαρέλα . Ο καλλιτέχνης εφηύρε μια τεχνική ακουαρέλας που του επιτρέπει να δημιουργεί  εικόνες με τόσο ζωντανά χρώματα , ώστε  εκτείνονται  πέρα από την επιφάνεια και το βάθος μιας φωτογραφίας υψηλής ποιότητας .  
Ο Eric Christensen έχει ωθήσει την υδατογραφία στα απόλυτα όριά  της και θεωρείται μοναδικός στον τομέα του. 
Η θεματογραφία του και η τεχνική του είναι απόλυτα συνδεμένες με την μεγάλη φλαμανδική και ολλανδική σχολή της νεκρής, όπως ο ίδιος δηλώνει απερίφραστα. 

Στην παλιά μου εικόνα ~ Παντελής Θαλασσινός

Υπάρχουν και μνήμες που κάνουν την ψυχή να χαμογελά.  Μαρία Αγιασοφίτη (Aeriko)

Βουλιαγμένες σκεπές
κι ασπρισμένα πεζούλια
κλειδωμένες σιωπές
και σπασμένα χερούλια...

Κορώνης-Φίλανδρος. Ένα ντουέτο αξέχαστο από τα παλιά.....

Γνωστό τραγουδιστικό «ντουέτο», που μεσουράνησε στην ελαφρά μουσική της μεταπολεμικής Εποχής. Το απετέλεσαν οι Σπύρος Κορώνης (1918-1984) και Φίλανδρος Μάρκου (Σάμος 1907 - Αθήνα 1993).

Νά'μαν πουλί

"νά'μαν πουλί να πέταγα,να πέταγα ψηλά...
Το δίστιχο του τραγουδιού ανήκει σε παραδοσιακό τραγούδι της Θράκης,ενώ η  μουσική ειναι το γνωστό αράβικο κομμάτι "Lamma Bada Yata Thana".
Από το δίσκο"Γυναίκες στην παράδοση".

Άλλες εκτελέσεις:
Δέσποινα Αποστολίδου - Lamma bada

Σαββίνα Γιαννάτου&Primavera en Saloniko-lama bada

Lammebada - Natacha Atlas

  "Lamma Bada Yatathanna" by Juan Martin

Η ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΚΑΙ ΦΛΑΜΑΝΔΙΚΗ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ "ΝΕΚΡΗΣ ΦΥΣΗΣ"

Ο όρος νεκρή φύση, natura morta, εισάγεται στην ιταλική ορολογία της τέχνης τον 18ο αιώνα. Τότε ακόμη η natura morta θεωρείται ζωγραφική δεύτερης κατηγορίας και αντιδιαστέλλεται προς την «ευγενή» natura vivente, τη ζωντανή φύση, όπου πρωταγωνιστεί ο άνθρωπος. Καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στις Κάτω Χώρες τον 17ο αιώνα. Η νεκρή φύση αναπτύχθηκε στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, με σκοπό να ανταποκριθεί στη ζήτηση της νέας αστικής τάξης. Απεικονίζει με ψευδαισθησιακή έμφαση υλικά αγαθά, συμβολίζει την ευμάρεια και προορίζεται να στολίσει τραπεζαρίες ή σαλόνια.
nationalgallery.gr

Εν Αθήναις...η κυρία Νάντια και ο κύριος Τάκης

Τραγουδίστρια και συνθέτης ....ένα αγαπημένο αντρόγυνο με πολλές επιτυχίες....
Έμεναν παλιά σε μια μονοκατοικία με υπέροχο κήπο σε μια γειτονιά της Αθήνας

Νίκο Ρίζος, ο αγαπημένος "κοντός" του κινηματογράφου και του θεάτρου

Ο αγαπημένος "κοντός" του κινηματογράφου και του θεάτρου έφυγε την ημέρα που προβλήθηκε το τελευταίο επεισόδιο της ξεχωριστής τηλεοπτικής σειράς "Η Αίθουσα του Χρόνου" στις 20 Απριλίου του 1999.

Η ιστορία μιας φωτογραφίας..

Ο Βρετανός τουρίστας Derek Wagon κατα τη διάρκεια των διακοπών του στη Ελλάδα αφηγείται:
 Ήταν αρχές του Σεπτέμβρη του 1961, όταν έφτασαν αργά το βράδι με με λεωφορείο στο χωριό Βαλύρα Μεσσηνίας, δεν υπήρχε ξενοδοχείο για να κοιμηθούν ούτε για να φάνε. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν όμως όλοι πρόθυμοι να τους προσφέρουν φαϊ και ύπνο, έτσι σχεδόν μετά απο μια "άτυπη διαδικασία διαπραγμάτευσης" το ζευγάρι της φωτογραφίας ανέλαβαν να τους φιλοξενήσουν, τους τάισαν, τους κοίμισαν στο κρεβάτι τους και αρνήθηκαν οποιαδήποτε αμοιβή. Ζήτησαν μόνο να τους φωτογραφίσουν και να τους στείλουν τη φωτογραφία, πράγμα που έκαναν...

Το τραμ στη λογοτεχνία.

Δεκαετία 1950. Τραμ στην Αθήνα, στο Μοναστηράκι, με φόντο την Ακρόπολη.Αρχείο The Books' Journal

Πριν από 54 χρόνια, 15 προς 16 Οκτωβρίου του 1960, ξεκίνησε το τελευταίο δρομολόγιό του το τραμ στην Αθήνα (που ξανάνοιξε με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2004). Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια πιο εκτεταμένη μορφή ενός κειμένου που είχα δημοσιεύσει στις Επτά Ημέρες της Καθημερινής το 2005, σε ένα ειδικό αφιέρωμα για το τραμ.

Οκτώβριος, ο μήνας του Κρασιού.

Ορέστης Μακρής: "Άντε καί καλά κρασιά ...Αμήν Παναγία μου."
Ο Μεθύστακας 1950   finosfilm

Μες στους γίγαντες τι θέλει ο φουκαράς;

ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΘΑΜΝΟΙ

Ένα σπάνιο έγχρωμο βίντεο από την απελευθέρωση του Νταχάου

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο από την απελευθέρωση του Νταχάου έρχεται στη δημοσιότητα, 71 χρόνια μετά τη διάλυση του. Πρόκειται για ένα έγχρωμο βίντεο από την ημέρατης απελευθέρωσης των κρατουμένων του.

Όλα τα πήρε το Καλοκαίρι του Οδυσσέα Ελύτη. Καί ο πίνακας του Αμερικανού ζωγράφου William Merritt Chase τέλος εποχής. 1885.

William Merritt Chase (1849-1916),

τέλος εποχής. 1885. Mount Holyoke College Art Museum.

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τ’ άγριο μαλλί σου στην τρικυμία
το ραντεβού μας η ώρα μία…
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
τα μαύρα μάτια σου το μαντίλι
την εκκλησούλα με το καντήλι…
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι…
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα…
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα…
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι…

Οδυσσέα Ελύτη, Όλα τα πήρε το Καλοκαίρι

Από τα Ρω του Έρωτα

 http://museums.fivecolleges.edu/detail.php?museum=mh&t=objects&type=all&f&s=William+Merrit+Chase&record=0

Ε. Αρβανιτάκη - Όλα τα πήρε το καλοκαίρι

 Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης ( Τα Ρω του Έρωτα ) Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Τρύγος σταφυλιών στ’αμπέλια στα Μεσόγεια Αττικής

«Είνε κάμποσες ημέρες τώρα που η Αθήνα είνε ανασκουμπωμένη με τη φούρια μεγάλων προετοιμασιών. Θα ενόμιζε κανείς ότι λαμβάνει έκτακτα μέτρα κατά των επιδημιών. Βγάζει τα βαρέλια της, τα μεγάλα στεφανωτά ξυλοβάρελα, τα βουτσιά, τα βαγένια, τα ανεβάζει αδειανά από τα υπόγεια των καπηλειών έξω στο πεζοδρόμιο και τα καθαρίζει, τους αλλάζει τις σκεβρωμένες δουγές τους, τα σφυροκοπάει, και κάποτε τους κάνει κ’ ένα περίπατο έως το Φάληρο να τα ξεπλύνη καλά με την άλμη του θαλασσινού νερού.