Απόστολος Γεραλής, Ζωγράφος ( 1886-1983 )

  

 Γεννήθηκε στον Τρύγονα Λέσβου 20 Αυγούστου 1896 Νεώτερος αδελφός του Ζωγράφου, Λουκά Γεραλή. Ασχολήθηκε με την ξυλογλυπτική πρίν αρχίσει τις σπουδές το 1903 στη Α.Σ.Κ.Τ. κοντά στους Δ.Γερανιώτη, Σπ. Βικάτο, Γ.Ροιλο, και Γ.Ιακωβίδη ..Το 1910 διορίστηκε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Κύπρου.Το 1919 πήρε την Αφερώφεια υποτροφία και για ενάμιση χρόνοσυμπλήρωσε τις σπουδές στηνΑκαδημία Ζυλιάν ΣΤΟ Παρίσι.Μετά την εγκατάσταση του στην Αθήνα καλλιέργησε έναν υπαιθρισμό ακαδημαϊκού τύπουμε θέματα παρμένα από την καθημερινή ζωή.Η θαυμαστή απόδοση των θεμάτων του τον κατατάσσει στους αξιόλογους ζωγράφους της εποχής του.
 Πηγή http://eikastikadokimia.blogspot.gr/2013/11/blog-post.html

Γεραλής Απόστολος-Ανάπαυλα στην ύπαιθρο

Ο Αϊ Νικόλας των περιβολιών της γειτονιάς της Ακαδημίας Πλάτωνος

Το Δεσποινιώ, η μονάκριβη θυγατέρα της Μαρίας της Σμυρνιάς, κράταγε το χέρι της μάνας της σφικτά, τόσο σφικτά μέχρι που μάτωσαν τα χεράκια της.

Διαφημίσεις της δεκαετίας του ’50!

Τα διαφημιστικά γραφεία της δεκαετίας του του '50 δεν υπάρχουν πια, εκτός από ελάχιστα, όπως ο Λεούσης. Τα περισσότερα, όπως η Γκρέκα, η Άλμα, ο Μίνως, η Ίρις, η Ηχώ, η Γνώμη, η ΑΔΕΛ κ.λπ. είτε απορροφήθηκαν από άλλες εταιρίες, είτε χάθηκαν στην "αλλαγή" της νέας εποχής. Το ίδιο συνέβη και με αρκετά από τα προϊόντα που διαφημίζονται μέσα στο λεύκωμα. Όμως οι παλαιότεροι σίγουρα θα τα θυμηθείτε, ενώ οι νεότεροι θα δείτε από πού ξεκίνησαν κάποια άλλα που αντέχουν μέχρι σήμερα.

1. Πολύ πριν γίνει άνθος αραβοσίτου

Εν Αθήναις...στα Πλακιώτικα στενά

Ανηφόριζα στην Πλάκα σχεδόν μόνος.

Μια ησυχία που σε ηρεμούσε και κοιτώντας τον Ιερό Βράχο ένοιωθες ότι

βρισκόσουνα σε μια άλλη εποχή μέχρι που ένα πάρκινγκ πιο πέρα
σε επαναφέρει στο σήμερα.

Η απίστευτη ιστορία ενός εμπνευσμένου καλλιτέχνη και γενναίου ανθρώπου

Πώς ο Μπρούνο Τορφς , ένας διακεκριμένος Νοτιοαμερικανός καλλιτέχνης και εραστής της φύσης, έφτιαξε έναν υπέροχο κήπο με δικές του γλυπτές φιγούρες στην Αυστραλία, που έγινε παρανάλωμα του πυρός σε μία νύχτα, αλλά είχε τη δύναμη να τον ξαναφτιάξει και να τον αναδείξει σε έναν από τους πιο συναρπαστικούς Κήπους Τέχνης στον κόσμο.
Imagine this: you spend a lifetime creating the perfect sculpture garden and then you lose everything… This is the incredible and inspirational story of Bruno Torfs: how it all started, how he lost everything and how the best came out when things got really dark.
Bruno Torfs was born in South America and lived there with his family till the age of fifteen. At this point the whole family made the move to Europe in seek of new opportunities. After working as a sign writer Bruno made a gradual transition to become a fulltime artist. Through his diverse talents and a spirit for adventure Bruno created a unique style full of culture and character. This was achieved through his many trips around the world.
These artworks would then be sold in a series of annual exhibitions hosted in the lower levels of the family home.

Η Ελλάδα του 1889 καί βυζαντινά μνημεία από το φωτογραφικό αρχείο των Robert Weir Schultz και Sidney Barnsley

Αθήνα, τα Προπύλαια και άποψη του Αστεροσκοπίου, φωτογρ. Robert Weir Schultz και Sidney Barnsley, 1889

Αθήνα, η Ακρόπολις, φωτογραφία των Robert Weir Schultz και Sidney Barnsley, 1889

Ταξιδεύοντας στη θάλασσα με την ποίηση του Αλέξανδρου Μπάρα

Ποιήματα του Αλέξανδρου Μπάρα για θαλασσινά ταξίδια

Κωνσταντίνος Βολανάκης, Αραγμένα καράβια.

  Εάν αισθάνεσθε διάθεση για φυγή, εάν ονειρεύεσθε μακρινά ταξίδια, διαβάστε δύο αγαπημένα μου ποιήματα για θαλασσινά ταξίδια ενός "χαμηλόφωνου" και ελλάσσονος ποιητή της εποχής του Μεσοπολέμου, του Αλέξανδρου Μπάρα (1906-1990).

   Κωνσταντινοπουλίτης στην καταγωγή, ο Μπάρας εμφανίστηκε στα γράμματα με δημοσιεύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά από νεανική ηλικία. Το 1929 δημοσίευσε στο περιοδικό "Αλεξανδρινά Γράμματα" τη Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου το ποίημα Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις κι η Θεοδώρα, που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή του. Επιρροές από τον γαλλικό συμβολισμό, την ειρωνεία του Καβάφη, τον κοσμοπολιτισμό του Κώστα Ουράνη και την απαισιοδοξία του Καρυωτάκη είναι εμφανείς στην ποίηση του.

    Καλά θαλασσινά ταξίδια, λοιπόν, με τα ποιήματα του Αλεξάνδρου Μπάρα και θαλασσινούς πίνακες του Κωνσταντίνου Βολανάκη και του Αμερικανού Henry Bacon (1839-1912).

Stelios Petrakis, Efrén López, Bijan Chemirani. Rizitiko / Pentozalis (trad. Creta)

XIII Festival Murcia Tres Culturas 26 de octubre de 2012 Muralla de Verónicas, Murcia Stelios Petrakis: lyra de Creta Efrén López: laouto Bijan Chemirani: daf.

«Ας περιμένουν οι γυναίκες». Μία απολαυστική κοινωνικοπολιτική σάτιρα του Σταύρου Τσιώλη

Μια καλοκαιρινή κωμωδία με ήρωες καρικατούρες της νεοελληνικής πραγματικότητας. «Οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσαν»...

Υπόθεση: Τέλη Ιουλίου, καιρός για διακοπές. Ο Πανος και ο Μιχάλης, μπατζανάκηδες μικροβιοτέχνες από τη Θεσσαλονίκη, ξεκινούν ένα ταξίδι για τη Θάσο, όπου βρίσκονται ήδη οι οικογένειές τους. Μια τυχαία συνάντηση με μία κοπέλα στη λίμνη Βόλβη θα προκαλέσει την ψυχολογική κατάρρευση του Πάνου, ο οποίος την ερωτεύεται, καταρρέει ψυχολογικά και επιχειρεί να αυτοκτονήσει.
Ο Μιχάλης καλεί τον Αντώνη, τον τρίτο μπατζανάκη  και πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ, για «ενισχύσεις». Όμως  η παρουσία του Αντώνη δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα και οι γυναίκες τους ακόμα τους περιμένουν στη Θάσο.

Πετώντας μακριά...

« Μια θα πετάω στα ψηλά μια θα θα βουτώ στα βάθη πως περπατούνε στη στεριά δε λέει η καρδιά να μάθει...»  Ηλιάννα Λυκούδη.

 * Scenes are selected by the (great) documentary "Earth flight" (2012), which was created by John Downer and narrated by David Tennant. Executive producer: Cassian Harrison Producer(s): Robert Pilley, Philip Dalton, John Downer (Series)

Ο Πειραιάς έμοιαζε με μικρή λίμνη. Μέτρησα περίπου 100 σπίτια στον Πειραιά! Χανς Κρίστιαν Αντερσεν

Τα ελληνικά γενέθλια του παραμυθά

Ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν

 

Σταύρος Μαλαγκονιάρης
Η Εφημερίδα των Συντακτών, 03.04.2016

«Θα έρθω και πάλι στην Ελλάδα», μονολόγησε ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν, περισσότερο για να παρηγορήσει τον εαυτό του, καθώς ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί σε ένα γαλλικό ατμόπλοιο για να φύγει από τον Πειραιά.
Ο πασίγνωστος Δανός παραμυθάς, που σήμερα συμπληρώνονται 211 χρόνια από τη γέννησή του (2 Απριλίου 1805), είχε φτάσει στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 1841 και μάλιστα είχε γιορτάσει, με ένα ελληνικό γλέντι, στην Αθήνα, τα γενέθλιά του εκείνη τη χρονιά.

Εν Αθήναις...περπατώντας

Πώς φάνταζε εκείνα τα χρόνια το Κέντρο της Αθήνας στα παιδικά μάτια;

Nikos Paraoulakis. (Ethnic,Eastern Music,Traditional Greek music).

Ο Νίκος Παραουλάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1977. Το 1995 εγκαθιστάτε στην Αθήνα για να ακολουθήσει μουσικές σπουδές. Μαθητεύει στα Ανώτερα θεωρητικά (αρμονία, αντίστιξη) με τους Παναγιώτη Αδάμ, Ιωσήφ Παπαδάτο και Βασίλη Φόστερ, στην Κλασική κιθάρα με τον Θανάση Κουμεντέρη & στην Jazz Κιθάρα με τον Γιώτη Σαμαρά. 

ΑΝΝΑ RF / Weeping Eyes / Mikis Theodorakis (Η μουσική Δακρυσμένα μάτια του Μίκη Θεοδωράκη στις υψηλές κορφές των Ιμαλαΐων).

 Οι ΑΝΝΑ RF (Roy, Ofir και Or) κατάγονται από το Ισραήλ από ένα μικρό χωριό, το Shaharut, στο νότιο Ισραήλ.και παρουσιάζουν ένα μείγμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολίτικης μουσικής, συνδέοντας αρχαία και μοντέρνα μουσικά όργανα, συνδυάζοντάς τα με ηλεκτρονικό ήχο! Όπως οι ίδιοι αναφέρουν «το παρελθόν, συναντά το παρόν σε έναν ήχο του μέλλοντος».

Μαρία Πολυδούρη: Η μποέμ ζωή της «καταραμένης» ποιήτριας της Ελλάδας

Ήταν απόγευμα της 1ης Απριλίου του 1902, πριν ακριβώς 114 χρόνια, στην επαρχιακή πόλη της Καλαμάτας, όταν ο φιλόλογος Ευγένιος Πολυδούρης και η γυναίκα του Κυριακή Μαρκάτου αποκτούν ένα κοριτσάκι που του δίνουν το όνομα Μαρία.
Σχεδόν 28 χρόνια μετά, στις 29 Απριλίου του 1930, έχοντας ήδη ζήσει έναν συναρπαστικό, αλλά και «ασύδοτο» για την εποχή βίο, η σπουδαία Ελληνίδα ποιήτρια, γνωστή και για τον έρωτα της με τον Κώστα Καρυωτάκη, πεθαίνει από ένεση μορφίνης στην κλινική Χρηστομάνου στα Πατήσια.
Η ίδια είχε ζητήσει λίγο νωρίτερα από τον καλό της φίλο και «αιώνιο θαυμαστή» της, Βασίλη Γεντέκο, να της προμηθεύσει το ναρκωτικό στο θεραπευτήριο όπου βρισκόταν, καθώς είχε προσβληθεί από φυματίωση.
 
«Η Μαρία δραπετεύει από παντού. Από το σπίτι της, από τον έρωτα, από τη δουλειά της, από την Ελλάδα, από τα νοσοκομεία, από την παραδοσιακή ποίηση κι από την ίδια τη ζωή. Υπερτιμά τις δυνάμεις της, γιατί δεν τις διαχωρίζει από τις ανησυχίες της, που ’ναι ακατάλυτες. Ενώ η ίδια αισθάνεται πως ζει πολύ σοβαρά και με πάθος, εμείς, παρακολουθώντας τη ζωή της, έχομε την εντύπωση ότι παίζει, διασκεδάζει, βαριέται και φεύγει», γράφει για αυτήν η Λιλή Ζωγράφου.