Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020

Τρίο Μπελκάντο Αξέχαστη εποχή


Το Trio Belcanto, ένα από τα πιο γνωστά Ελληνικά τρίο, το αποτελούσαν οι Ευάγγγελος Μεταξάς, Γιάννης Παπαμακαρίου και Μιχάλης Ματθαίος. Αυτή ήταν η σύνθεση του τρίο των ελληνικών ηχογραφήσεων της δεκαετίας του '50 και των αρχών του '60 όταν το τρίο έφυγε για την Αμερική (από το 1957 έως το 1961 συμμετείχε σε πάρα πολλές ελληνικές ηχογραφήσεις λαϊκών και ελαφρών τραγουδιών). Αξιοποιώντας την καλή φήμη που υπήρχε εκεί γι' αυτούς, το Trio Belcanto έγινε το πιο περιζήτητο και ακριβοπληρωμένο ελληνικό συγκρότημα. Στα χρόνια της καριέρας του, στις ΗΠΑ, το τρίο συνεργάστηκε με ελληνοαμερικανικές και ξένες ορχήστρες και με αρκετούς Έλληνες τραγουδιστές που πέρασαν από εκεί. Κυκλοφόρησαν δεκάδες δίσκους με Ελληνικά τραγούδια, ηχογραφώντας πολλές από τις επιτυχίες του Ελληνικού τραγουδιού, σε μοναδικές χαρακτηριστικές ερμηνείες, από το ανεπανάληπτο φωνητικό τρίο. Στις περισσότερες ηχογραφήσεις συνοδεύονταν από την ορχήστρα του George Stratis ενώ ηχογράφησαν και πολλά τραγούδια μαζί με τον Νίκο Γούναρη. Στα μέσα του '60 με την αποχώρηση του Μιχάλη Ματθαίου από το τρίο, βασικό μέλος του έγινε ο μπουζουξής Τάκης Ελένης, που παραμένει στο συγκρότημα μέχρι σήμερα που το Trio Belcanto εξακολουθεί να διασκεδάζει και να ψυχαγωγεί την ελληνική ομογένεια.(http://vasilisblogs.blogspot.com/2011...)

Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2020

Άλκη Αγγελική Ζέη Η μεγάλη κυρία του παιδικού βιβλίου



(Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 1923 - Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 2020)


Ήταν σπουδαία Ελληνίδα πεζογράφος και συγγραφέας. Πολυβραβευμένη για το έργο της, τιμήθηκε μεταξύ άλλων από την Ακαδημία Αθηνών. Bιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. https://el.wikipedia.org/wiki/Άλκη_Ζέη

εικόνα https://schoolpress.sch.gr/korinosontheweb/?p=2


.
Η Άλκη Ζέη περιγράφει το ταξίδι της σε όλη της τη ζωή και πώς οι εμπειρίες της σκάλισαν την προσωπική της ζωή και το έργο της. 

Το Καπλάνι της βιτρίνας Ολα τα επεισοδια

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2020

Ο Κώστας Βουτσάς έφυγε Ραντεβού στον αέρα

Ραντεβού στον αέρα έδωσε ο Κώστας Βουτσάς 

«Να δίνεις ζωή στα χρόνια σου 
και όχι χρόνια στην ζωή σου» 
Κώστας Βουτσάς (1931 - 2020)

.
Είμαι 87 ετών. Κλείνω 68 χρόνια ηθοποιός.
Πήγα στη Δραματική Σχολή Μακεδονικού Ωδείου.
Κατέβηκα τρεις φορές στην Αθήνα για να πάρω άδεια. Με διώξανε.
Δεν κάνεις για το θέατρο, μου είπαν. Τελικά μου δώσανε άδεια
για μουσικό θέατρο μόνο, κι εγώ, πήγα στα μπουλούκια.

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Κική Δημουλά: Πολλή Κυριακή για έναν άνθρωπο...



.Καληνύχτα…
Με κούρασε πολύ η Κυριακή.
Πολλή Κυριακή για έναν άνθρωπο.
Με κούρασε κι αυτός ο γάμος «στις οκτώ»,
ο λόγος ο αμετάφραστος έσονται εις σάρκα μίαν-
κορίτσι πάλι η σκέψη, και ταξίδευε
μ’ άσπρα ανοιχτά σεντόνια.

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020

Τζένη Βάνου (1939 - 2014)


.Γεννήθηκα κάπου κοντά στην πλατεία Αττικής, αλλά μεγάλωσα με τη γιαγιά μου στον Βύρωνα. Είμαι παιδί χωρισμένων γoνιών. Αυτό με επηρέασε πολύ, γιατί από δύο χρόνων μου απαγορευόταν να βλέπω τη μητέρα μου. Είχε βγει το διαζύγιο εις βάρος της και όποτε προσπάθησε να με δει, διαδραματίστηκαν σκηνές βαρβαρότητας και απείρου κάλλους. Αυτή η εικόνα, να την πετάνε έξω, ενώ ερχόταν για μένα, με στιγμάτισε πάρα πολύ.

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2020

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020

Θα Ξανάρθεις..,


 Στρατηγοπούλου Δανάη : 1934
/ 2014  Les Au Revoir  Αλεξάνδρα Μπουνάτσα (Τραγούδι)
Κώστας Καραμήτσος (Πλήκτρα - programming)
Λεωνίδας Αναγνώστου (Ακουστική Κιθάρα)

.

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

Η μεταφορά των οστών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη Σπάνιες φωτογραφίες

«Ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας…»
«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε “πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα”, αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας…».

(Λόγια του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Απόσπασμα από τον περίφημο λόγο του Θ. Κολοκοτρώνη που εκφωνήθηκε στις 8 Οκτώβρη του 1838 στην Πνύκα της Αθήνας).
Σπάνιες φωτογραφίες από τη μεταφορά των οστών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

10 Οκτώβρη 1930, 5 μ.μ.: Η πομπή με τη λάρνακα έχει φτάσει
στον σιδηροδρομικό σταθμό της Τρίπολης
Μοναδικές φωτογραφίες, τραβηγμένες από τον Δημήτρη Σαλαπάτα, αλλά και κάποιες από το αρχείο του Ν. Γρηγοράκη, φέρνει στη δημοσιότητα η Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Πελοποννήσου. 

Πρόκειται για φωτογραφικό υλικό του 1930, από τη μεταφορά των οστών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, από την Αθήνα στην Τρίπολη. Τα οστά του Κολοκοτρώνη βρίσκονται στην Τρίπολη από τις αρχές του αιώνα. Πριν βρίσκονταν στην Αθήνα, στο Α' Νεκροταφείο, αλλά ο Ελευθέριος Βενιζέλος φρόντισε για την μεταφορά τους στην Τρίπολη (κατόπιν αιτήματος των Αρκάδων), συνοδεύοντας μάλιστα ο ίδιος την μεταφορά τους. Το 1971 στην πλατεία του Άρεως στην Τρίπολη στήθηκε ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Και από το 1993 τα οστά ευρίσκονται στην βάση του μνημείου αυτού, σε ειδική κρύπτη. 

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020

Κάποτε ...



 Κάποτε που η μάνα φούρνιζε το ψωμί με τη μαγιά και μοσχοβολούσε το σπίτι.
Κάποτε που είχαμε ένα μόνο τετράδιο, μια ξύλινη κασετίνα, και μια σάκα που με αυτήν τελειώναμε το σχολείο.
Κάποτε που πλάθαμε μπαλίτσες την ψίχα του ψωμιού για σβηστήρα.
Κάποτε που στο σχολειό η μηλιά ήτο μηλέα και ο θρύλος του μαρμαρωμένου βασιλιά παρέμενε ζωντανός.

Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2020

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ (22 Φεβρουαρίου 1939 - 21 Ιανουαρίου 2020)


Ποιητικό υστερόγραφο 

Τα ποιήματα δεν μπορούν πια
να ‘ναι ωραία
αφού η αλήθεια έχει ασχημύνει.
Η πείρα είναι τώρα
το μόνο σώμα των ποιημάτων
κι όσο η πείρα πλουταίνει
τόσο το ποίημα τρέφεται και ίσως δυναμώσει.
Πονάν τα γόνατά μου
και την Ποίηση δεν μπορώ πια να
προσκυνήσω,
μόνο τις έμπειρες πληγές μου
μπορώ να της χαρίσω.
Τα επίθετα μαράθηκαν,
μόνο με τις φαντασιώσεις μου
μπορώ τώρα την Ποίηση να διανθίσω.
Όμως πάντα θα την υπηρετώ
όσο βέβαια εκείνη με θέλει
γιατί μόνο αυτή με κάνει λίγο να ξεχνώ
τον κλειστό ορίζοντα του μέλλοντός μου.
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939. Γονείς της ήταν οι Γιάννης Αγγελάκης και Ελένη Σταμάτη. Ήταν πνευματική κόρη του Νίκου Καζαντζάκη, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον πατέρα της. Μόλις στα 17 της χρόνια δημοσιεύει στο περιοδικό Καινούργια εποχή το ποίημα της «Μοναξιά» μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή της Καινούργιας εποχής γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Από τότε άνοιξε ο δρόμος για την ενασχόληση της με την ποίηση και τη μετάφραση. Άρθρα για την ποίηση και την μετάφραση της ποίησης έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες των δέκα γλωσσών και ποιήματα της εμπεριέχονται σε λογοτεχνικές ανθολογίες. Αρχή και τέλος για εκείνη η ποίηση του Κ.Π. Καβάφη. Σπούδασε ξένες γλώσσες στην Αθήνα, τη Γαλλία και την Ελβετία. Ήταν διπλωματούχος μεταφράστρια-διερμηνέας. Είχε μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Μαγιακόβσκι, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κ.ά. Η ποίησή της διακρίνεται από μια έντονη καταφυγή σε φανταστικές χώρες. Το 2014 συμμετείχε στην ταινία Μητριαρχία. Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2020.
.

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

Ω Θε μου πως ταιριάζουνε φαγκότα με λαούτα κι η λυρα με τα χάλκινα φιαμπόλια και φλαουτα

...κι η λυρα με τα χαλκινα

φιαμπόλια και φλαουτα

Άμστερνταμ 01 01 2020, Ψαρογιωργης, Αντώνης και Νίκος Ξυλουρης και η ορχήστρα Nederlands Blazers Ensemble in Concertgebouw

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020

Μνήμη Φαμπρίτσιο ντε Αντρέ


Όπως κάθε 11 Ιανουαρίου, ημέρα θανάτου του σπουδαίου μπαλαντοποιού, μαζεύτηκε  στην πλατεία του  Μιλάνο,  Piazza del Duomo, πλήθος κόσμου, για να περάσουν τη βραδιά με τραγούδια και ιστορίες γι΄αυτόν. 

Ο Φαμπρίτσιο Ντε Αντρέ (ιταλικά: Fabrizio Cristiano De André, Γένοβα, 18 Φεβρουαρίου 1940 - Μιλάνο, 11 Ιανουαρίου 1999) ήταν Ιταλός τραγουδιστής-τραγουδοποιός.
Ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και σίγουρα ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς τραγουδοποιούς. Στα τραγούδια του αναφερόταν κυρίως στους περιθωριοποιημένους, τους επαναστάτες και τους άτυχους. Πολλά από τα έργα του θεωρούνται ποιητικά έργα και γι' αυτό πολλά έχουν συμπεριληφθεί στα σχολικά κείμενα της Ιταλίας.
Στα 40 χρόνια δημιουργίας του εξέδωσε περισσότερα από 20 άλμπουμ. Ένας αριθμός σχετικά περιορισμένος, αλλά σίγουρα χωρίς να προξενεί έκπληξη, δεδομένης της βαρύνουσας σημασίας που ο Ντε Αντρέ έδινε στην ποιότητα αντί για την ποσότητα. Προς τιμήν του έχει δημιουργηθεί βραβείο που φέρει το όνομά του.
el.wikipedia.org

Fabrizio De André - Wikipedia

  

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020

Σωκράτης Ιορδανίδης (1912-1985)

Χιονισμένη ταβέρνα στη Θεσσαλονίκη. Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Ο Σωκράτης Ιορδανίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1922 μετακόμισε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας του ήταν επίσης φωτογράφος. Εργάστηκε στον τομέα των φωτορεπορτάζ και συνεργάστηκε με όλες τις εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, το USIS, το Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, την Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα Βορείου Ελλάδος, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πολλά προξενεία. Μετά τον πόλεμο συνεργάστηκε με τον φωτογράφο Μιχάλη Τσολακίδη και το 1974 δημιούργησε το δικό του εργαστήριο. Μέρος του αρχείου του ανήκει στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και στο Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
http://www.thmphoto.gr/?page_id=1074&lang=EL

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019

«...Φως εν τω σπηλαίω ανέτειλε και τοις εν τω σκότει επέλαμψε...» Βυζαντινά κάλαντα Κάλαντα Χριστουγέννων

Kάθε στίχος τους ξεκινάει από ένα γράμμα του αλφαβήτου κατά σειρά, με Θεολογικό περιεχόμενο

.Άναρχος Θεός καταβέβηκε και εν τη Παρθένω κατώκησε.
Ερρουρέμ, ερρουρέμ, ερρουρερουρέμ, χαίρε Δέσποινα.
Βασιλεύς των όλων και Κύριος, ήλθε τον Αδάμ αναπλάσασθαι.
Άγιος, άγιος, άγιος υπάρχεις και Κύριος.
Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρετε, τάξεις των Αγγέλων ευφραίνονται
Χερουβείμ, Χερουβείμ, χαίρε, χαίρε Παναγία Δέσποινα.
Δεύτε εν σπηλαίω κατίδωμεν, κείμενον εν φάτνη τον Κύριον.
Ερρουρέμ, ερρουρέμ, ερρουρερουρέμ, χαίρε Δέσποινα.
[Εξ Ανατολών Μάγοι έρχονται, δώρα προσκομίζουσιν άξια
Χερουβείμ, Χερουβείμ, χαίρε, χαίρε Παναγία Δέσποινα.
Ήκουσεν Ηρώδης το μήνυμα κι όλος εταράχθη ο δόλιος.
Άγιος, άγιος, άγιος υπάρχεις και Κύριος.
Πύλαι ουρανών ηνεώχθησαν, άγγελοι αυτόν ανυμνήτωσαν.
Άγιος, άγιος, άγιος υπάρχεις και Κύριος.
Χαίρουσα η κτίσις αγάλλεται και πανηγυρίζει, ευφραίνεται
Ερρουρέμ, ερρουρέμ, ερρουρερουρέμ, χαίρε Δέσποινα.]
Ψάλλοντες Χριστόν τον Θεόν ημών, τον εν τω σπηλαίω τικτόμενον
Άγιος, άγιος, άγιος υπάρχεις και Κύριος.
Ω Παρθενομήτωρ και Δέσποινα, σώζε τους εις Σε καταφεύγοντας
Χερουβείμ, Χερουβείμ, χαίρε, χαίρε Παναγία Δέσποινα.

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019

Το πατάρι του Λουμίδη

7 Ιανουαρίου 1938 
Το Σάββατο 8 Ιανουαρίου του 1938, στις 11.30 το πρωί, εγκαινιάστηκε το νέο καφεκοπτείο των αδελφών Λουμίδη στην οδό Σταδίου 42, δίπλα στην είσοδο της στοάς Νικολούδη. Καλεσμένη ήταν όλη η Αθήνα, αφού η πρόσκληση των εγκαινίων δημοσιευόταν τις προηγούμενες μέρες στις εφημερίδες.
Οι πελάτες μπορούσαν ν’ αγοράσουν γλυκά, φρεκοκαβουρδισμένο, μυρωδάτο καφέ ή να πιούν έναν καφέ στο πόδι. Για εκείνους που ήθελαν να απολαύσουν τον καφέ τους καθιστοί, υπήρχαν τραπεζάκια στο πατάρι.
Για να εξυπηρετεί τους φίλους του θεάτρου και του κινηματογράφου (η Σταδίου, άλλωστε, ήταν ο δρόμος των κινηματογράφων), που ευχαρίστως θα τελείωναν τη βραδιά τους πίνοντας τον καινούργιο, δυνατό καφέ, τον εσπρέσο, το κατάστημα έμενε ανοιχτό μέχρι τις δύο το πρωί.
Αποτέλεσμα εικόνας για Λουμίδης 7-1-1938
11 Ιανουαρίου 1938
Το πατάρι του Λουμίδη γρήγορα έγινε στέκι.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...