Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

"Κόψε ταχύτητα',... πόσο γρήγορα περνά ο καιρός...



 "Slow down" Στίχοι τραγουδιού: Nichole Nordeman -  ερμηνεία Nichole Nordeman  / Chris Stevens. 

Ένα πολύ όμορφο και τρυφερό τραγούδι που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Αποκριάτικη Νυχτιά


Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Αποκριάτικη Νυχτιά» πρωτοδημοσιεύτηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1892 στην εφημερίδα «Εφημερίς» των Αθηνών. Είναι έργο αθηναϊκό, ηθογραφικό, σατιρικό και αυτοψυχογραφικό, γιατί ο Σπύρος Βεργουδής είναι ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης, στα πρώτα δραματικά του χρόνια στην Αθήνα.


Αποτέλεσμα εικόνας για τα αναφιωτικα στο 18ο αι

 Εάν δεν ήτο επιμελής σπουδαστής ο Σπύρος ο Βεργουδής, και δεν είχε τυχόν πώς να περνά τας ώρας του, κατά τας πολυημέρους διακοπάς των εορτών και της Απόκρεω, ηδύνατο να εύρη δουλειά καθήμενος εις το παράθυρον και θεώμενος και ακούων τα τελούμενα. Δεν ήτο δρόμος, ήτο αυλή, παμπάλαιος, ευρεία, ακανόνιστος, με τους τοίχους υψηλούς αλλ' ανίσου ύψους, περιβάλλουσα μίαν των παλαιοτέρων οικιών παρά την ανέρπουσαν εσχατιάν της αρχαίας πόλεως, προς την Ακρόπολιν, υψηλά, παρά το Αγιοταφίτικον.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Ένας παλιός ποδοσφαιριστής θυμάται


Υπάρχει Έλληνας ποδοσφαιριστής που να έχει παίξει, με την ομάδα του, αντίπαλος της ομάδας του Πελέ και του Μπεκενμπάουερ; Υπάρχει και είναι ο παλαιός ποδοσφαιριστής του Εθνικού Πειραιώς Πέτρος Κοντόπουλος.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Νίκαια, στις δύσκολες εποχές του '60, τότε που η προσφυγούπολη ήταν ποδοσφαιρομάνα και λάτρευε κυρίως την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό, ο Εθνικός ήταν η ομάδα των «λίγων, αλλά εκλεκτών». Βέβαια, στη Νίκαια και στους γύρω δήμους υπήρχαν σπουδαίες μικρές ομάδες-φυτώρια, που τροφοδοτούσαν τους μεγάλους συλλόγους. Η Προοδευτική, η Α.Ε. Νικαίας, ο Άρης, οι δύο ομάδες των Ποντίων (Α.Ο. και ΑΕ.), η Δόξα Πειραιώς, ο Αργοναύτης, ο Ατρόμητος, οι Νέοι Ευγενείας, η Δραπετσώνα, ο Περαμαϊκός, ο ΑΠΟ Κερατσινίου.
Θυμάμαι στα ντέρμπι Δόξα - Πόντιοι στο κατάμεστο το γήπεδο της Νικαίας (χώμα, ξερό σαν πέτρα το τερέν), να δημιουργείται το αδιαχώρητο, με 3.000 κόσμο και φανατισμό, με μάχες εκ του συστάδην. Στη Δόξα έπαιζε ο Μιχάλης Βουτσαράς, που πήγε στον Παναθηναϊκό, στον Ατρόμητο ο Σιδερής, που πήγε στον Ολυμπιακό, στην Προοδευτική ο Φρονιμίδης και ο Χριστοφίδης, και αυτοί πήγαν στον Ολυμπιακό. Στην Α.Ο. Ποντίων έπαιζε ο Πέτρος Κοντόπουλος, κυνηγός, με χαμηλό κέντρο βάρους, «μοβόρο» τον φώναζε η εξέδρα γιατί ήταν άγριος, ενώ έμπαινε στην περιοχή με το κεφάλι κάτω και δύσκολα έπεφτε... Άσε δε που ο Πέτρος ήταν... δεξιός! Σε μια πόλη όπου έβραζε το ΚΚΕ και έβγαζε πάντα δήμαρχο, δεν ήταν εύκολο να είσαι «από την άλλη μεριά». Ο Πέτρος, όμως, όχι μόνο ήταν, αλλά και το έλεγε! 

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

"Το τραμ το τελευταίο"

   Το "τραμ το τελευταίο" του Μιχάλη Σουγιούλ σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, το εμπνεύστηκαν οι στιχουργοί του, σύμφωνα με τον Αλέκο Σακελλάριο, ένα βράδυ που πήγαιναν αργοπορημένοι στο σπίτι του Σουγιούλ και γυρίζει και  λέει στον Γιαννακόπουλο, που καθυστερούσε "Περπάτα!! περπάτα να προλάβουμε το τραμ το τελευταίο".

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Ελίζα Μαρέλλι. Μια όαση στο ελληνικό τραγούδι.

Η Ελίζα Μαρέλλι με τη βαθιά, ζεστή και εκφραστική φωνή της δέσποσε στο χώρο του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού στα τέλη της δεκαετίας του '50 και τη δεκαετία του '60. Ερμήνευσε αξέχαστα τραγούδια των Μιχ. Σουγιούλ, Κορίνθιου, Α. Χατζηαποστόλου κ.α. Επίσης ανέδειξε γνωστές επιτυχίες των Γιαννίδη, Χαρόπουλου και Κυπαρίσση. Απέφυγε σταθερά τις εμφανίσεις σε κέντρα, αρκούμενη σε συναυλίες για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς και στη δισκογραφία. Πρωτοστατεί σήμερα, μέσω του συλλόγου φίλων του ελαφρού τραγουδιού να αναβιώσει και να αναδείξει εκείνη την αξέχαστη εποχή και τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της.
Για την Ελίζα Μαρέλλι, η Δανάη Στρατηγοπούλου αναφέρει: "Ο Χρήστος Χαιρόπουλος την είχε αποκαλέσει "θεία φωνή"καi "όαση στο ελληνικό τραγούδι". Η Μαρέλλι εμφανίζεται στα τέλη του '50, σε μια εποχή που τα μουσικά πράγματα του τόπου μας αλλάζουν. Το ελαφρό τραγούδι αρχίζει να αποσύρεται. Επιβάλλει την παρουσία της με τον πρώτο δίσκο: Μη φοβάσαι τίποτα άσχημο δεν έχεις να πεις, σε στίχους Ν. Φατσέα, μουσική Ζ. Κορινθίου. Συνεχίζοντας, η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη. "Το καινούργιο σου φουστάνι", "Ο ψαράς και η ψαροπούλα", "Στην υγεία της", "Έρωτα συ μοιραίε μου". Η φωνή της κυριαρχεί στα ραδιόφωνα. Ο τύπος μιλάει για την φωνή χωρίς πρόσωπο. Η Ελίζα υπηρετεί με ιδεαλισμό το ποιοτικό τραγούδι, φέρνει μια επανάσταση με τη στάση της και τη φωνή της. Οι εταιρίες της εμπιστεύονται παλιά τραγούδια, τραγουδισμένα από τους μεγαλύτερους ερμηνευτές της εποχής, Βέμπο, Δανάη, Μενδρή, Γούναρη, Μαρούδα και άλλους. "Θα ξανάρθεις", "Ρεζέντα", "θα σε πάρω να φύγουμε","Μην μ' αφήνεις μοναχό μου", "Τα μάτια", "Δυο πράσινα μάτια" τραγούδι που το 1962 πήρε βραβείο ανάμεσα σε 13 παγκόσμιες επιτυχίες και ξαναζωντάνεψε με τη φωνή της.

Η ελληνική ύπαιθρος του Κωνσταντίνου Μάνου



Η φτώχεια, οι καθημερινές στιγμές του αγροτικού κόσμου, εικόνες από τα χωριά και τα νησιά της Ελλάδας τη δεκαετία του 1960 αποτελούν τις φωτογραφίες της φωτογραφικής σειράς του Κωνσταντίνου Μάνου, A Greek Portfolio. Μέχρι τις 25 Αυγούστου, το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει μία έκθεση αφιερωμένη στον καλλιτέχνη της διασποράς.

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Τα έρημα σπίτια στην ποίηση, και ζωγραφική του Δημήτρη Λ. Αποστολίδη




Τα έρημα σπίτια
μας λεν ιστορίες
    που αυτά μόνο ξέρουν....
Τα έρημα σπίτια
πονούν κι υποφέρουν

Κουφάρια του χρόνου
που όρθια στέκουν
τον χρόνο να φεύγει
κοιτούν κι υποφέρουν

Τα έρημα σπίτια
θαρρείς πως μας βλέπουν
και κάτι από μένα
και κάτι από σένα
θαρρείς ότι έχουν!


Θεοφάνης Γραικιώτης

Η Αθήνα του 1876 όπως την είδε ένας Γάλλος περιηγητής


Ο Γάλλος δημοσιογράφος και πολιτικός  Μ. Α. Προύστ (1832-1905) που διέμεινε στην  Αθήνα πριν από ενάμισυ και αιώνα (1857—59) μας αφήκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες και ωραίες εικόνες σχετικές με τη ζωή της Ελληνικής πρωτεύουσας των τελευταίων οθωνικών χρόνων.

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

''Φουρτουνιασμένη θάλασσα'' - Μιχάλης Κονταξάκης.


...Και οι φωνές ταξιδεύουν με τον αέρα, δεν υπάρχουν κλειστά σύνορα.. Και σε άλλη γλώσσα λένε το ίδιο πράγμα..''

Το τραγούδι «Φουρτουνιασμένη θάλασσα» βρίσκεται στην δισκογραφική δουλειά ''Ξέφωτο'', που κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρία 'Σείστρον''.

Μουσική: Mιχάλης Κονταξάκης Στίχοι: Μήτσος Σταυρακάκης
Τραγούδι: Μαρία Φασουλάκη, Ίριδα Τσιγάρα

Παίζουν οι μουσικοί: Μιχάλης Κονταξάκης: μαντολίνο Αντώνης Βουμβουλάκης: κιθάρα Κωνσταντίνος Καλατζής: κρουστά

*Ο Μιχάλης Κονταξάκης είναι ένας από τους εκπροσώπους της νέας γενιάς των Ελλήνων κιθαριστών. Σπούδασε κιθάρα με τον Βασίλη Μαστοράκη, τον Κώστα Κοτσιώλη και τον Joaquin Clerch στο πανεπιστήμιο «Robert Schumman» στο Ντίσελντορφ. Βικιπαίδεια

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

45 έγχρωμες φωτογραφίες που μας μεταφέρουν πίσω στο χρόνο σε μια άλλη Ελλάδα


Μια σπάνια φωτογραφική συλλογή μιας παλιάς όμορφης Ελλάδας που μπορεί ο κόσμος να μην είχε τις σημερινές ανέσεις αλλά μπορούσε κανείς εύκολα να διακρίνει στο βλέμμα του, την γαλήνη και την ηρεμία που λείπουν σήμερα.

Ας δούμε ορισμένες όμορφες φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει η σελίδα Konserva – vintage culture και ας αναπολήσουμε μαζί την Ελλάδα μιας άλλης εποχής.

Κώστας Ουράνης Νοσταλγίες

Μοιάζω τοὺς γέρους ναυτικοὺς μὲ τὶς ρυτιδωμένες

         καὶ τὶς σφιγγώδεις τὶς μορφές, ποὺ εἶδα στὴν Ὁλλανδία, 

 παράμερα στῶν λιμανιῶν τοὺς φάρους καθισμένους

 νὰ βλέπουνε, ἀμίλητοι, νὰ φεύγουνε τὰ πλοῖα. 

    Τὰ μάτια τους, ποὺ εἴχανε δεῖ κυκλῶνες καὶ ναυάγια, 

λαχταριστά, νοσταλγικὰ τὰ παρακολουθοῦσαν, 

  καθὼς σηκώναν τὶς βαριὲς ποὺ τρίζαν ἄγκυρές τους

   καὶ μπρὸς στοὺς φάρους ἤρεμα, πελώρια περνοῦσαν. 

Σὲ λίγο τὴν ἀπέραντη τὴ θάλασσα ἀλαργεύαν

καὶ χάνονταν, ἀφήνοντας στὴν πορφυρὴ τὴ δύση

   ἕναν καπνό, ποὺ αὐλάκωνε τὸν οὐρανὸ πρὶν σβήσει: 

κι ὅμως οἱ γέροι ναυτικοί, ἀκίνητοι στοὺς φάρους, 

μὲ τὴ μεγάλη πίπα τους σβησμένη πιὰ στὸ στόμα,

πρὸς τὰ καράβια πού ῾φυγαν ἐκοίταζαν - ἀκόμα...



Κώστας Ουράνης

(12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) 

O Κώστας Ουράνης (πραγματικό όνομα: Κλέαρχος Νιάρχος ή Νεάρχου, όπως το άλλαξε ο ίδιος, 12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος. 

 https://el.wikipedia.org/wiki/Κώστας_Ουράνης
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/kwstas_oyranhs_poems.htm#ΝΟΣΤΑΛΓΙΕΣ
εικόνα: Κωνσταντίνος Βολανάκης, Αραγμένα καράβια. 1895.
https://el.wikipedia.org/wiki/Κωνσταντίνος_Βολανάκης

Γιούντιτ Γιανς Λέιστερ (Judith Leyster, 28 Ιουλίου 1609 – 10 Φεβρουαρίου 1660)


Η Γιούντιτ Γιανς Λέιστερ Judith Leyster, ήταν Ολλανδή ζωγράφος. Η Λέιστερ ζωγράφισε σκηνές της καθημερινότητας, πορτρέτα και νεκρές φύσεις. Μέχρι το 1893 ολόκληρο το έργο της αποδιδόταν στον Φρανς Χαλς, οπότε ο Κορνέλις Χόφστεντε ντε Χρόο πρώτος της απέδωσε επτά πίνακες, έξι από τους οποίους είναι "υπογεγραμμένοι" με το χαρακτηριστικό μονόγραμμα "JL*"

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Η πορτοκαλιά μου

...


Χρόνια η φουντωτή πορτοκαλιά έστεκε, 

ζώντας τον παλμό της μέρας.

Των παιδικών μου χρόνων θησαυρός, 

έντυνε την άνοιξη μελιτοφόρα νύμφη.

Ανεξίτηλες μνήμες.

Με τ’ αστέρια μιλούσε.

Χρόνια αλησμόνητα.

Ανοιγόκλεινε η πόρτα του χαμόσπιτου.

Κάθε πορτοκάλι τους έστελνε μήνυμα.

Μάνα αγαπημένη.


Σοφία Αγραπίδη

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

Σμύρνη

Αν μ αγαπάς κι είν’ όνειρο, 
ποτέ να μην ξυπνήσω, 
μες τη γλυκιά τη χαραυγή 
θέε μου ας ξεψυχίσω.
(Σμυρνέικο μινόρε. Μαρία Παπαγκίκα)
Παλιά γέφυρα στη Σμύρνη

Μαρίκα Φιλιππίδου, ποιήτρια που αγάπησε παράφορα ο Αττίκ


 Η ποιήτρια και εκδότρια του πε­ριοδικού - το 1931 - «Νέος Παρθενών», στην Αθήνα, Μαρίκα Φιλιππίδου, καταγόταν από Τραπεζούντιο πατέρα και Τζιώτισσα (από το νησί Κέα) μητέρα, το γένος Λάκωνα. Η πολύ όμορφη Μαρίκα γεννήθηκε το 1877 στην Κωνσταντινούπολη.
Αυτήν τη γυναίκα αγάπησε παράφο­ρα ο Αττίκ (πραγματικό όνομα Κλέων Τριανταφύλλου, Αθήνα 1885-1944), που κατά τη δεκαετία του 1930 ψυχα­γωγούσε τον κόσμο, στη «Μάντρα» του, στην Αθήνα. Ο Αττίκ ήταν γιος πλούσιων Αιγυπτιωτών γονέων.
 Όταν αποφοίτησε από τη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Αθήνας, το 1907, πήγε στο Παρίσι για ανώτερες νομικές σπουδές, όπου, αντί για νομικός έγινε μουσικός, αφού παρακολούθησε πρώ­τα τα μαθήματα του ωδείου, παίζοντας ως ηθοποιός σε διάφορα θέατρα.
Στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε το 1930, δημιούργησε δικό του μουσικό θίασο, που εμφανιζόταν σε έναν περιφραγμένο χώρο της οδού Τενέδου, που έγινε γνω­στός ως η «Μάντρα του Αττίκ».
Ο Κώστας Χατζηδουλής, στον οποίο ο Πόντιος δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς έδωσε το ψευδώνυμο «Ρακοσυλλέκτης» (λόγω του μεγάλου αρχείου παλαιών αντικειμένων που έχει) αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του «Αλη­θινές ιστορίες» ότι ο Αττίκ έγραψε και τραγούδησε τα δύο τραγούδια του «Είδα μάτια πολλά» και «Ζητάτε να σας πω», επηρεασμένος από τον πα­ράφορο έρωτά του για την ωραιότατη Μαρίκα Φιλιππίδου.
Όταν ο Κώστας Χατζηδουλής - όπως διηγείται ο ίδιος - παρουσίασε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 τη δουλειά του στον άλλο Πόντιο δημοσιογράφο
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...