Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2018

Όταν ο Μίμης Πλέσσας συνάντησε τον Χρήστο Ραφαηλίδη. "WE TWO"

Ο Χρήστος, γεννημένος στην Κοζάνη, έφυγε πριν από κάποια χρόνια για σπουδές στην Αμερική (Berklee, Manhattan School of Music) και εκεί έφτιαξε το τριο των Manhattan Vibes (Χ. Ραφαηλίδης βιμπράφωνο, Steve Hass drums και John Benitez μπάσο).
[Από τότε που μετακόμισε στην πόλη της Νέας Υόρκης , ο Ραφαλίδης έπαιξε με τον Ronnie Cuber , τον Randy Brecker , τον Victor Lewis , τον Chaka Khan , τον Joe Locke , τον Antonio Sánchez , τον Steve Hass , τον Donny McCaslin , τον Scott Colley , Ravi Coltrane , Christian McBride , Wynton Marsalis , Mike Stern , και Ron Afif].   

  https://en.wikipedia.org/wiki/Christos_Rafalides
 https://www.youtube.com/user/manhattanvibes/featured
Rafalides-Christos-Fan-Page

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ 1941-44.

 Με την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, τα συμμαχικά στρατεύματα κατέστρεψαν τις φωτογραφικές εγκαταστάσεις της Kodak, για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών. Η Kodak παρέμεινε κλειστή σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, με συνέπεια να είναι δυσχερής η ανεύρεση φιλμ και φωτογραφικού εξοπλισμού. Μετά την κατάληψη της Αθήνας, οι Γερμανοί κατέσχεσαν όλο το κινηματογραφικό καί φωτογραφικό υλικό του Αλβανικού πολέμου, πού βρισκόταν στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, για το οποίο δεν είχε ληφθεί μέριμνα προφύλαξης. Παράλληλα, απαγόρευσαν, με την ποινή του θανάτου, να φωτογραφίζονται οι δράσεις τους. Το 1943 τραυμάτισαν, στήν προσπάθειά του νά φωτογραφίσει, τον φωτορεπόρτερ Πέτρο Πουλίδη (Αρχειο ΕΡΤ) και αργότερα, για τον ίδιο λόγο, εκτέλεσαν τον γιο του Γεώργιο. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί επαγγελματίες φωτογράφοι αναγκάστηκαν νά κάνουν άλλα επαγγέλματα, για νά ζήσουν. Οι πρώτες φωτογραφίες της Κατοχής που στάλθηκαν στο εξωτερικό για δημοσίευση αποδίδονται στον Μανώλη Μεγαλοοικονόμου. Φωτορεπόρτερ - φωτογράφοι που φωτογράφισαν την Κατοχή ήταν επίσης: ο Κυριάκος Κουρμπέτης, , Θωμάς Ιωνάς, οι Ηνωμένοι Φωτορεπόρτερ, ο Κώστας Μεγαλοοικονόμου, ο Δήμος Πατρίδης, που συνεργάστηκε με τον Ερυθρό Σταυρό και φωτογράφισε στα νοσοκομεία, όπως και η Βούλα Παπαϊωάννου, ο Δημήτρης Παπαδήμος, ο Δημήτρης Χαρισιάδης, η Λιλή Αλιβιζάτου. Επίσης, η ομάδα αστυνομικών της εγκληματολογικής υπηρεσίας υπό τον Αριστοτέλη Κουτσουμάρη φωτογράφισε τις συνθήκες της Κατοχής. Στά δύσκολα αυτά χρόνια πέθαναν οι φωτορεπόρτερ-φωτογράφοι Δημήτρης Γιάγκογλου και Νίκος Σούτσος. Ενδεικτικά, φωτογραφίες ή/και πληροφορίες σχετικές περιλαμβάνονται στα βιβλία ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ του Κωνσταντίνου Μπίρη, ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ του Βάσου Μαθιόπουλου, στη μελέτη ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, ΜΟΝΑΔΕΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ του Άλκη Ξανθάκη, σε μονογραφίες φωτογράφων κ.ά. Φωτογραφικό υλικό βρίσκεται σε αρχεία μουσείων και ιδρυμάτων, στο αρχείο της Αργίνης Γούτου, καθώς και στα αρχεία που έχουν συγκεντρώσει οι συλλέκτες Νίκος Τόλης, Μιχάλης Τσάγκαρης, Νίκος Πολίτης κ.ά. συλλογη στοιχειων ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ www.eteriafotografizontas.blogspot.gr

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Είπαν, από αύριο έρχεται χειμώνας

Χαμογέλασε. Έκλεισε το ραδιόφωνο.Να ακουστεί σιωπή.Το απορριμματοφόρο μπήκε στο στενό με φόρα .Φορτώνει για τη χωματερή τα "θα" και αυτής της εβδομάδας, απλήρωτους λογαριασμούς και κάτι γλάστρες κακοφορμισμένες που άλλο δεν άντεξαν . Ψύχρανε ήδη ο καιρός. Φορά ζακέτα.
Φορά και εκείνη μια ζεστή. Πλεγμένη απ τη γιαγιά της με του Αϊβαλιού τα χρώματα. Οι πλάτες δέχονται τη ζεστασιά και νιώθουν την αγάπη που έγινε ζακέτα. Άψυχα σου λέει μετά τα αντικείμενα.
Έχει αδειάσει ο ουρανός από τα περιττά και μόνον άστρα αεικίνητα , ψυχές με άσβηστο φως κάνουν παρέα της σελήνης.
Εκείνη, με ευλάβεια ταπεινή, τοποθετεί λάφυρα στο συρτάρι. Είναι κάτι βότσαλα
παιδιά της θάλασσας, ακόμα αλμυρά.
Έχουνε πάρει με τα χρόνια το σχήμα της συνύπαρξης. Η χούφτα της το νιώθει.
Τις νύχτες μουρμουράνε λέξεις βυθού, τη νανουρίζουν.
Στο όνειρό της μέσα τα αφουγκράζεται .Φυτρώνουν φύκια στα μαλλιά της και αλογάκια της θάλασσας σκαρφαλώνουνε στα πόδια της.
Κύματα παφλάζουνε στο στέρνο της.
Οι τοίχοι σπάζουν και μπαίνει μέσα στο δωμάτιο υγρή μορφή μια νύμφη του νερού .Γελούν οι δυο τους μουσικά.
Χορεύουνε του Ποσειδώνα. Το πρωί άμμος φυτρώνει στα σεντόνια και μαρτυρά το μυστικό.
Έξω από το σπίτι ο χειμώνας περιμένει νευρικός. Φαίνεται τουρτουρίζει. Χτυπά επίμονα την πόρτα. Δακρύζουν τα ματάκια του και ένα κυκλάμινο το στόμα ανοίγει και ποτίζεται.

Δώρα Μαργέλη
φιλόλογος , εκπαιδεύτρια ρητορικής

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

1946. Σπύρος Π. Σκούρας κατά την περιοδεία του στην Ελλάδα. (Σπάνιο βίντεο ντοκουμέντο)

 Πειραιάς 1946, προμήθειες φορτωμένα σε καΐκι για αποστολή σε νησιά. Το σουηδικό σκάφος εκφορτώνει σιτηρά από τα αμπάρια του με αναρρόφηση (σκάφος GV "Tamara"). Καταστράμένη αμαξοστοιχία σε ανάχωμα. Τμήμα οδού που ανατινάχτηκε μεταξύ των Αθηνών και της Κορίνθου. Κατεστραμμένη γέφυρα πάνω από το κανάλι της Κορίνθου. Η μεταφορά διασχίζει το κανάλι από τη γέφυρα Bailey Bridge. Σταυροειδής γέφυρα UNNRA. Το όχημα GWRA περνά πάνω από τους λόφους καθ 'οδόν προς την Τρίπολη. Ο κ. Σκουράς με αγόρια βοσκών στους λόφους. Σκηνές σε διάφορα χωριά. Ο κ. Σκούρας στην πατρίδα του - Πύργο Ηλείας, λέγοντας αντίο σε συγγενείς. Διάφορα γυρίσματα ο κ. Σκουράς κατά την περιοδεία του στην Ελλάδα.
Βίντεο Από την ιστορική συλλογή. British Movietone
http://www.aparchive.com/metadata/youtube/9e7e12144430480eb282f8ebd62a142e
Ο Σπύρος Π. Σκούρας (28 Μαρτίου, 1893 – 16 Αυγούστου, 1971) ήταν Ελληνικής καταγωγής Αμερικανός, διευθυντικό στέλεχος σε κινηματογραφικές εταιρείες και πρόεδρος της 20th Century Fox από το 1942 έως και το 1962.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Όταν η φύση ζωγραφίζει για σένα ένα υπέροχο πρωινό


Δεν μπορώ να καταλάβω πως ακριβώς λειτουργεί ο χρόνος, αλλά μεγαλώνοντας νιώθω ότι περνάει πολύ πιο γρήγορα. Δυστυχώς -κατά την άποψη- μου βρισκόμαστε σε μια εποχή που όλα κινούνται τόσο γρήγορα. Οι εικόνες, η πληροφορίες, εμείς. Είχα την τύχη να ταξιδέψω μόνος για αρκετά χρόνια και γυρνώντας ένιωσα ότι ζούσα σε ένα παράλληλο κόσμο. Όπου ο χρόνος είχε άλλη σημασία. Όταν γύρισα «σπίτι» κατάλαβα ότι η κοινωνία σε «τρέχει» και εσύ την ακολουθείς χωρίς να δίνεις λίγο χρόνο στον εαυτό σου να σκεφτεί. Μπήκα στους κανονικούς ρυθμούς και έπιασα τον εαυτό μου να μην σκέφτεται τίποτα. Δεν προλαβαίνω! Γιατί; Δεν με αφήνω να προλάβω, θέλω να ακολουθώ τις εξελίξεις, μοιάζει συναρπαστικό. Είναι όμως;
Υπάρχουν τόσα όμορφα πράγματα γύρω μας και πολλές φορές δεν τα παρατηρούμε. Ακολουθούμε μια συγκεκριμένη ρουτίνα σχεδόν καθημερινά και οι αναμνήσεις μας καταλήγουν να γίνουν όλες ίδιες. Όμως ακόμα και σε αυτή την καταπιεστική κατάσταση υπάρχουν κάποια πράγματα που μας κάνουν να σταματάμε. Να δείχνουμε σεβασμό και να θαυμάζουμε κάτι που είναι πιο μεγάλο από μας, πιο μεγάλο και πιο όμορφο.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

“Μαστρομιχάλη, πάρε εσύ το κλειδί”.


 ( Ξέρεις ποιο είναι το μυστικό; Προτού κάμω ένα σκαρί, το φτιάνω στο μυαλό μου. Το σχεδιάζω, το ταξιδεύω και μετά αρχίζω να δουλεύω.)

Άρθρο της Μαργαρίτας Πουρνάρα στην Καθημερινή της Κυριακής

«Μόνο που θα μου μιλάς λίγο πιο δυνατά. Τα αυτιά μου είναι κομμάτι περήφανα», λέει ο Μιχάλης Χατζηνικολάου, πιο γνωστός ως Μαστρομιχάλης. Και η γυναίκα του, που κάθεται δίπλα του πάνω από 60 χρόνια, συμπληρώνει: «Να μου τα λες εμένα, παιδί μου, και θα τον ρωτάω εγώ που με καταλαβαίνει». Στην πορεία της συνέντευξης, η βοήθειά της θα αποδειχθεί όντως τεράστια. Με την ίδια λεπτότητα που θα έβαζε βελονιά σε ένα εργόχειρο, θα συμπληρώνει την αφήγηση του άνδρα της, όπως όλα τα αιώνια ζευγάρια στη ζωή, που στο τέλος γίνονται ένα και ακούς από δύο στόματα την ίδια ιστορία.

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

Μοναδική παράσταση από πιτσιρικά με γιουκαλίλ

Ο Νεαρός αυτοδίδακτος  μουσικός Feng Xiaoxiao, από την Ταϊπέι της Ταϊβάν, μαγεύει τους περαστικούς σε ένα πάρκο στην Tapei.
Παίζει υπέροχα με το ukulele του την επιτυχία Classical Gas του 1968 από τον Mason Williams 

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

ΟΙΝΟΠΩΛΕΙΟΝ: η παλιότερη ταβέρνα του Ψυρρή (1928)

«Φέρε μου απ’το καλό!»

Είναι δύσκολο για κάποιον που κάνει βόλτες σήμερα στα στενάκια του Ψυρρή να ξεχωρίσει τις αυθεντικές παλιές ταβέρνες από τις σύγχρονες. Εδώ που τα λέμε, δε μείνανε και πολλές. Όλες οι νεόκοπες ταβέρνες ή ψησταριές, προσπαθούν με το κατάλληλο ντεκόρ να μιμηθούν παλιές καλές εποχές. Είναι αυτό, βλέπετε, που προσελκύει τους τουρίστες οι οποίοι κατακλύζουν την περιοχή.

Δίπλα στη πλατεία του Ψυρρή, ξεκινά η οδός Αισχύλου. Εκεί, στον αριθμό 12 μην κάνετε το λάθος να προσπεράσετε το μαγειρείο ΟΙΝΟΠΩΛΕΙΟΝ. Είναι η πιο παλιά ταβέρνα όλης της συνοικίας. Από το 1928!

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Όταν στην Αθήνα κυκλοφορούσαν με άμαξες: Παλιές ιστορίες από την πρωτεύουσα που δεν έχετε ξαναδιαβάσει





Όταν στην Αθήνα κυκλοφορούσαν με άμαξες: Παλιές ιστορίες από την πρωτεύουσα που δεν έχετε ξαναδιαβάσει

Από την πρώτη καρότσα, επί εποχής Όθωνα, με τον φουστανελοφόρο καροτσέρη της μέχρι τα τελευταία απομεινάρια, τέλεια σαράβαλα, που επέμεναν πεισματικά ακόμη και τη δεκαετία του 1930 εναντίον των αυτοκινήτων, όλα αποτελούν μια μεγάλη ιστορία της καθημερινής ζωής των Αθηναίων. Πόσων και πόσων ειδών αμάξια, ιδιωτικά κι αγοραία, δεν περιφέρονταν στους δρόμους της Παλιάς Αθήνας!

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Καραγκιόζης ο... «ευσεβής»!

Είναι πάμπολλες οι θρησκευτικού περιεχομένου παραστάσεις
Από τον Τάσο Κούζαρο*
Ὀσο και να φαίνεται παράξενο, το θέατρο σκιών στη μετεξέλιξή του στον ελλαδικό χώρο, μετά την απελευθέρωση, από πολύ νωρίς εκφράζει τον σεβασμό του στην ορθόδοξη πίστη και παράδοση και σταδιακά καθίσταται και θεματοφύλακάς της.
Ηδη από τη μέχρι πρότινος θεωρούμενη πρώτη εμφάνιση του Καραγκιόζη στην Αθήνα την 9η Φεβρουαρίου 1852, το Σάββατο της Απόκρεω (Εφημερίδα «Ταχύπτερος Φήμη»), τελούνται «Οι Γάμοι του Καραγκιόζη». «Ωστόσο, δεν είναι τούρκικος ο γάμος ούτε Τούρκος ο Καραγκιόζης... γιατί στη σύναψη του γάμου, υπάρχει και κουμπάρος... Είναι γνωστό δε ότι κουμπάρος δεν υπάρχει στους γάμους των μωαμεθανών. Αλλά γιατί είναι μωαμεθανικό το ιερατείο που θα ευλογούσε τον γάμο του Καραγκιόζη; Η εξήγηση δεν είναι δύσκολη, ο σεβασμός προς την Εκκλησία και προς τους θρησκευτικούς τύπους...» εξηγεί ο Κ. Μπίρης στο έργο του «Ο Καραγκιόζης» (Αθήνα 1952). Και συνεχίζοντας, υπογραμμίζει: «... Την εποχή εκείνη η προσήλωση στη θρησκεία ήταν πολύ εντονότερη, δεν επέτρεπε όχι μόνο τη διακωμώδηση μιας χριστιανικής ιεροτελεστίας, αλλά ούτε και την απλή εμφάνιση ιερωμένου στις κωμωδίες του Καραγκιόζη».

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και ο ιεροψάλτης της Μητροπόλεως Πατρών και αναμορφωτής του ελληνικού θεάτρου σκιών Δημήτριος Σαρδούνης, ο περιβόητος «Μίμαρος», γνώστης προφανώς του «Νέου Μαρτυρολογίου» του Στεφάνου Κ. Σκαθάρου, που κυκλοφορεί από το έτος 1856, εμπνέεται τη σπουδαιότατη παράσταση «Ο Χριστιανομάχος Μπέης» από το μαρτύριο του αγίου Γεωργίου των Ιωαννίνων του Φουστανελά, στις 17/1/1838, προικίζοντάς την, μάλιστα, με πλήθος στοιχείων από τον Συναξαριστή.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Ο ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ


 ΣΤΟ ΕΞΩΧΩΡΙ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ
(κειμενο : Νωντας Σκοπετεας)
Όταν ήμουν μικρός θυμάμαι πως σχεδόν όλα τα καλοκαιριάτικα μεσημέρια …το σκαγα απ το σπίτι στο χωριό και συναντιόμουν με όλα τα άλλα τα παιδιά στην …καμάρα που χε δροσιά ,και καταστρώναμε το σχέδιο …οι άλλοι οι μεγάλοι από νωρίς μέσα στη λάβα του μεσημεριού ήταν ήδη σε ένα απ τα αναρίθμητα μικρά μανιάτικα ξωκκλήσια και ξεχορτάριαζαν τις μικρές αυλές και ασβέστωναν με την ψυχή τους να μοσχοβολήσει η γειτονιά γιορτή …Εμείς με τα κοφίνια για τους άρτους έπρεπε να τραβήξουμε για τις απάνω ρούγες εκεί που τα βασιλικά σταυρολούλουδα και οι καλοκαιρινοί κατηφέδες περίμεναν καρτερικά την δική τους σειρά να γίνουν αγιασμένοι , πλέκοντας ευωδιαστό στεφάνι στον Άγιο της ημέρας …Είχαμε και ένα εκκλησάκι στο χωριό που οι μεγάλοι το λέγανε :Αη Χαραλάμπη μα εγώ πάντα το έλεγα Άγιο Φανούριο …και οι μεγάλοι με διόρθωναν …μα εγώ πάντα έτσι θα το λέω και ας με συγχωρέσει του Φλεβάρη ο αγαπημένος Άγιος …γιατί όσα χρόνια και αν περάσουν πάντα θα θυμάμαι αυτό το πανηγύρι των ψυχών που στήνονταν εκεί κάθε χρόνο στα τέλη του Αυγούστου …και μείς τα παιδιά που ήδη είχαμε κάπως αδιόρατα αρχίσει να μελαγχολούμε με το φευγιό της καλοκαιρινής ξεγνοιασιάς ευχαριστούσαμε ενδόμυχα τον Άη Φανούρη που έκανε το θαύμα του μαζεύοντας στη χάρη του ένα χωριό ολάκερο και τόσα μοσχομύριστα ταψιά σκεπασμένα με τα πιο λευκά δαντελωτά …κι ας μην είχε… δικό του εκκλησάκι και ας τον …φιλοξενούσε χρόνια τώρα κάποιος άλλος … Τώρα στα 40 μου έχω ένα όνειρο που κάθε χρόνο στις 27του μήνα της Παναγιάς ,θερμαίνεται όλο και πιότερο αντικρύζοντας τα βλέμματα των θυγατέρων μου όταν καμαρώνουν μπρος την πίττα που φτιάξανε στον Άγιο ,όταν ξαναατενίζω τις δώδεκα παραστάσεις του μαρτυρίου του μια-μια με τον Άγιο να αναδύει πίστη ακλόνητη φρόνημα μαρτυρικό και Αγάπη για τον Χριστό και όλα τα παιδιά Του .Να φτιάξουμε ένα μικρό εκκλησάκι στην χάρη του Αγίου , με αυλή που να χωρά όλα τα γλυκά τάματα των πιστών και υπέροχα απλοϊκών ανθρώπων που του ζητούν να τους φανερώσει απο το πιο μικρό και ασήμαντο αντικείμενο μέχρι το πιό πολύτιμο αγαθό της ζωής μας , την ελπίδα της σωτηρίας ,την σιγουριά της αιωνιότητας ...
Νώντας Σκοπετέας .Απόσπασμα απο ραδιοφωνική εκπομπή του εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως με τίτλο: Ο Φιλοξενούμενος Άγιος Φανούριος )   ΝΑΟΙ ΣΤΗ ΜΑΝΗ
Απολυτίκιον: Ουράνιον εφύμνιον εν γη τελείται λαμπρώς, επίγειον πανήγυριν νυν εορτάζει φαιδρώς Αγγέλων πολίτευμα, άνωθεν υμνωδίαις, ευφημούσι τους άθλους, κάτωθεν Εκκλησία την ουράνιον δόξαν. ην εύρες πόνοις και άθλοις τοις σοις, Φανούριε ένδοξε.

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Yasmin Levy είναι πολύ περισσότερο από απλώς μια τραγουδίστρια Ladino / Flamenco

   ...Είμαι περήφανη που συνδυάζω τις δύο κουλτούρες του Λαδίνο και του φλαμένκο, ενώ αναμιγνύομαι στις επιρροές της Μέσης Ανατολής. Ξεκινάω ένα μουσικό ταξίδι 500 χρόνων, παίρνω τον Λαδίνο στην Ανδαλουσία και το ανακατεύω με το φλαμένκο, το στυλ που εξακολουθεί να φέρει τις μουσικές μνήμες του παλιού μαυριτανικού και ισραηλινού κόσμου με τον ήχο του αραβικού κόσμου. Με έναν τρόπο είναι μια «μουσική συμφιλίωση» της ιστορίας  https://en.wikipedia.org/wiki/Yasmin_Levy
.
.
.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Ρεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταυγούστου.

Παναγία η Πρέκλα
τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη (1906)
Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας.

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

ΚΥΜΗ , ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΑΘΥ ΓΑΛΑΖΙΟ


...Οκτώ χωριά έχει γύρωθεν και δύο οικισμούς
Παραγωγή έχει σύκων της Κύμης ξακουστούς
παράδεισος του πράσινου, στη θάλασσα κοντά
έτσι πιστεύω να 'δωσα εικόνα στα γραπτά... 

Πύργος Κύμης Ευβοίας  
 Nikos D. Stoforos

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Τσ' Αγάπης Και Του Έρωτα. Μιχάλης Κουνάλης / Εμμανουέλα Χιωτάκη

Μουσική: Γιάννης Νικολάου | Στίχοι: Μαρία Παπαδάκη Από το άλμπουμ 'Του Νότου Τα Πουλιά'
Σα νάμ' ο Ερωτόκριτος, θα καρτερώ για σένα και στα ουράνια θα κρατώ, τ’ αστέρια αναμμένα.
Πριν να χαράξει η αυγή, στον κόσμο Αρετούσα για το δοξάρι της καρδιάς, έλα και γίνε μούσα.
 Μ’ αγάπη φαίνω τις νυχτιές, μεταξωτό υφάδι να σε τυλίξω μάτια μου, σαν πέσει το σκοτάδι.
Με χίλιους όρκους μπιστικούς, κοντά σου είμαι δεμένη για σένα Ερωτόκριτε, μονάχα είμαι πλασμένη.
Ο Ερωτόκριτος εγώ, κι’ εσύ η Αρετούσα αχ, τόσα χρόνια δίχως σου, γι’ αγάπη πως μιλούσα.
Ο Ερωτόκριτος εσύ, κι’ εγώ η Αρετούσα αχ, τόσα χρόνια δίχως σου, γι' αγάπη πως μιλούσα.
Ο Ερωτόκριτος δεντρί, κι’ η Αρετούσα κλώνος αχ, ν’ ανασαίνουμε μαζί, μέχρι να ζει ο κόσμος.
Πριν το φεγγάρι να χαθεί, πριν φύγει σ' άλλους τόπους και με ασημοτύλιγμα, πλανέψει τους ανθρώπους... μάγεψε Αρετούσα μου το φως του με τα μάτια να φέγγει στα κρυμμένα μας , του πόθου μονοπάτια..
Θα το μαγέψω με γητειές, και με αγάπης ξόρκι και μ’ όσα λόγια μυστικά, μας ένωσαν οι όρκοι Αχ, το φεγγάρι έκανα, στο πάθος ξομολόγο και τούπα ότι χώρια σου, να ζω δε βρίσκω λόγο.

Μια άλλη εκτέλεση του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας!
Απολαύστε την μικρή Κρητικοπούλα!
"Τσ' Αγάπης Και Του Έρωτα"
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...