Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

ΟΧΤΑΣΤΙΧΑ / ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ. 1932

Αργοκυλάει της ερημιάς η πίκρα στη χλωμή καρδιά,
και των καιρών οι θύμησες ξανάρχονται ασημένιες:
Στην Αητοράχη μια φορά που παίζαμε, μικρά παιδιά 
δίχως φαρμάκια κι έννοιες…

Μια τέτοιαν ώρα μυστική που κάθε μέρα μου άγιασε,
πόθοι, παλμοί, μιλήστε ! 
Κι ελάτε πάλε στοχασμοί κάποιου χαμένου όνειρου
γιά να μέ νανουρίστε...

ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΕΤΟΣ 1932  τεύχος 126,  ΑΘΗΝΑΙ, 15 ΜΑΡΤΙΟΥ,  σελίδα 312

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου